>>

Recensie Locke ★★★★1/2

desc

zaterdag 18 januari 2020 Arsenaal/Lazarus MechelenBert Hertogs

‘Het verschil tussen nooit en een keer is alles.’ Het is het standpunt van Katrien die net vernomen heeft van haar man Ivan Locke dat hij haar bedrogen heeft. Door een emotionele rollercoaster horen we haar gaan terwijl Locke onderweg is naar de materniteit in Rotterdam waar zijn one night stand, de emotionele - ‘Als ze met u wil poepen, wil ze met iedereen poepen’ - Gerdy die hij niet zo goed kent, twee maanden te vroeg zal bevallen. De avond voor de ochtend de grootste betonstorting in heel Europa zal plaatsvinden op militaire en nucleaire projecten na, is het. Het kleinste foutje kan voor miljoenen euro schade betekenen waarbij niet zeker is of en in welke mate de verzekering dan zal tussenkomen. Locke moet constant schakelen tussen zijn gezin, zijn werk als ploegbaas bij een bouwonderneming, het stadsbestuur en de vrouw van wie hij zegt dat ie er niet van houdt omdat hij haar nauwelijks kent maar haar lot zich wel aantrekt en onderweg naar is. Locke gaat in se over de evenwichtsoefening, de work-life balance waar steeds meer mensen moeite mee hebben en niet zelden leidt tot burn out, ontslag, relatiecrisissen en echtscheidingen.

Recensie: Locke ★★★★1/2

Recensie Body a.k.a. ★★★1/2

desc

dinsdag 14 januari 2020 Bourla AntwerpenBert Hertogs

In Body a.k.a. keert Jan Decorte terug naar Shakespeares Macbeth waaruit ie in 1994 ‘Bloetwollefduivel’ destilleerde. Decorte leerden we kennen toen we 9 waren. Als een wat excentrieke man herinneren we hem ons nog toen Donaat Deriemaeker hem mocht interviewen tijdens het programma Sterrenwacht, wat hem uiteindelijk ook de winst zou opleveren. Deriemaeker presenteerde daarna onder andere Baraka, Tartufo en Zeg ‘ns euh op de openbare omroep. In 1994 waren we 14, nog lang niet met theater of zo bezig, dus het zou totaal ongeloofwaardig zijn mochten we vergelijkingen gaan maken tussen deze body a.k.a. en het materiaal waarop het gebaseerd is. Wij zijn overigens van het idee dat de voorstelling losjes gebaseerd is op Shakespeare, uiteindelijk zijn er maar drie personages te zien, twee vrouwelijke, en Decorte in de rol van Macbeth.

Recensie: Body a.k.a. ★★★1/2

Recensie Al het goede ★★★1/2

desc

donderdag 9 januari 2020 Kaaitheater BrusselBert Hertogs

‘Al het goede’ is een uiterst moeilijk beeld.’ De voorstelling van Jan Lauwers is dat weliswaar niet omwille van zijn complexiteit, wel om zijn veelheid waardoor die onmogelijk na een eerste keer die bekeken te hebben, volledig leesbaar is. Voor zover de maker overigens de bedoeling had een volledig leesbaar werk af te leveren. Al het goede mengt niet alleen dans (ballet en hedendaags), theater, performance, installatie, schilderkunst, en video in één, het bevat ook wel wat tegenstellingen die tot nadenken stellen. En kritiek bevat het werk dat over de rol gaat van cultuur in onze samenleving ook, niet alleen op de politiek (zoals in de proloog), ook op de kunst zelf, maar even goed op de media.

Recensie: Al het goede ★★★1/2

Recensie Eiland ★★★★1/2

desc

zaterdag 4 januari 2020 Eendrachtstraat 29 AntwerpenBert Hertogs

Als je als journalist wil weten wat het publiek van Eiland vond op Wintervuur, hoef je alleen maar de logboeken erop na te slaan. Ja, sorry Nederlandse collega’s, dat is dus de reden waarom het zo lang duurde eer ik klaar was om mijn sokken en schoenen aan te doen. Een bloemlezing: ‘zeer intens’, ‘stilstaan tot wat er echt toe doet’, ‘bezinken zal het’, ‘een mooie ervaring’, ‘loslaten is moeilijk’ en ‘lichtjes erotisch’ vinden wij allemaal topantwoorden.

Recensie: Eiland ★★★★1/2

Recensie Requiem voor de vissen ★★★★1/2

desc

zaterdag 4 januari 2020 Hoek Slachthuislaan - Denderstraat AntwerpenBert Hertogs

Toen het Lobroekdok in 2017 gesaneerd werd, werden er 17 scheepswrakken ontdekt (officiële cijfers spreken over 18 boten waarvan 10 gezonken geborgen werden). De Kleine Expeditie vond het dan ook niet meer dan gepast – met de glimlach op het gezicht - om 9 verhalen te vertellen en zo een waardig en sereen afscheid te bieden via een laatste groet in Requiem voor de vissen terwijl het publiek mee op de boot even op het bewuste dok vaart. Een erg knappe voorstelling levert dat op in de stijl van een uitvaart waarbij de acteurs en actrices elkaar en hun (ons lijkt het vooral gepeelde) zenuwen onder controle moeten zien te houden. Heerlijk is de sneer naar de Vlaams-Nationalisten op het einde van de voorstelling ook.

Recensie: Requiem voor de vissen ★★★★1/2

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter