>>

Recensie Bob Dylan

desc

maandag 24 april 2017 Lotto Arena MerksemBert Hertogs

Bob Dylan bracht een literaire avond waar muziek in zat. Letterlijk en figuurlijk dan in Antwerpen. De winnaar van de Nobelprijs Literatuur trad voor een volle Lotto Arena op, sprak als vanouds geen woord tegen het publiek en werd opzettelijk onderbelicht door grote en minder grote filmspots die warm goudkleurig licht op hem lieten schijnen. Dylan, die een witte zomers hoed op had, een zwarte broek met witte boord aan de zijkanten en een zwarte vest met lappen witte stof in, zette een optreden neer waar hij – ook zoals gebruikelijk – parlando combineerde met zang. Net die keuze zorgde ervoor dat zijn teksten het best uit de verf kwamen. Buiten de muzikanten en hun instrumenten had de 75-jarige auteur slechts twee rekwisieten bij: een buste van de Griekse godin Pallas Athena, die onder andere godin van de kunst is en links daarnaast een award, mogelijks een replica van zijn Oscar voor Beste originele nummer ‘Things have changed’ dat ie net na de eeuwwisseling ontving. Kwestie van toch een beetje kitsch in de voorstelling te steken, moet ie gedacht hebben. Het was trouwens ook aan dat tafeltje waar de Amerikaanse singer-songwriter even kwam drinken alsof hij zich daar letterlijk en figuurlijk kwam laven.

Recensie: Bob Dylan

Recensie Austra

desc

zondag 16 april 2017 Ancienne Belgique BrusselBert Hertogs

Austra, een Canadese electroband rond zangeres Katie Stelmanis eindigde zijn tour die zes weken geduurd heeft in de Ancienne Belgique. Naar de AB Box waren op paaszondag indie hipsters gekomen. Niet zelden waren het jongetjes die vergezeld waren van hun hipster homovriendje met baardje, haar in een zijstreep, een vrouwelijke bril of op zijn minst een bril die uit een tijdperk dateert dat ze nooit hebben meegemaakt en een katoenen tas rond de schouder uiteraard om de vrouwelijke factor extra te accentueren. Ook de lesbo’s waren overigens van de partij, niet zelden blondines, die hun haar snel snel bij elkaar geknoopt hadden tot iets wat fashionably nonchalant moest overkomen, en verder hadden ze een trendy trainingsjasje en sportschoentjes aan. Uiteindelijk is het een optreden en heb je daar best makkelijke schoenen voor aan. Austra heeft sinds begin dit jaar hun recentste plaat ‘Future politics’ uit, hun derde ondertussen. Slechts heel even had de groep de AB Box in de ban, maar zag de publieksaandacht daarna inzakken.

Recensie: Austra

Recensie We Shall Overcome

desc

zaterdag 15 april 2017 CC MerksemBert Hertogs

14 was Wim Opbrouck in 1983. Bang voor de bom, was hij. Voor het moment dat er een nucleaire oorlog zou starten. Een dienstweigeraar was ie, een gewetensbezwaarde die zich tegen de oorlog keerde. Hij deed dus mee aan de antirakettenbetoging in Brussel in dat jaar. In de hoop dat beschaving het zou winnen van de barbarij. Met als enige wapen: zingen. In zijn recentste voorstelling ‘We shall overcome’, vernoemd naar een nummer van Pete Seeger, die een mix is van concert en gesproken woord, verzamelde Opbrouck (synths, accordeon, melodica, mondharmonica, beatring en zang) samen met Ron Reuman (drums), Axl Peleman ((contra)bas, zang en synths) en Roeland Vandemoortele ((elektrische) gitaar en zang) protestliederen tegen oorlog voeren en vredesliederen. Vreemde eend in de bijt was ‘Catch the Wind’ van de Schotse singer-songwriter Donovan dat een liefdeslied is. Peleman verklaarde dat een liefdeslied betekent dat je geen ruzie aan het maken bent, waardoor het volgens hem op die manier best wel paste in de set die de perfecte balans vond tussen ernst en (volkse) meezingmomenten. Opbrouck moest toegeven dat zijn publiek in Merksem een aardig potje kon zingen wanneer ie de zang exclusief over liet aan de toeschouwers. Het werd dus een straffe avond in CC Merksem – ‘met twee flanken en een middenblok eigenlijk zoals het Sportpaleis’ aldus de man uit Bavikhove  – en de productie kreeg dan ook een staande ovatie achteraf.

Recensie: We Shall Overcome

Recensie K3 Show 2017 voor tieners

desc

zaterdag 8 april 2017 Lotto Arena MerksemBert Hertogs

35000 toeschouwers ontvangt de K3 show in de Lotto Arena verspreid over drie dagen. Een heel pak minder dan de 60 500 toeschouwers die in het slotweekend van de K3 Afscheidstour de oude K3 kwam uitzwaaien vorig jaar. Het succes rond de afscheidstour vorig jaar lijkt dus grotendeels een mooi voorbeeld van 1+1=3 om een marketingterm te gebruiken. K3 speelde hun enige K3 show voor tieners in de Lotto Arena dit jaar voor een leeg balkon. De grootste verrassing van de jongste K3-show, naast het heerlijk freewheelen met Walter Baele was ongetwijfeld het moment toen Hanne, Klaasje en Marthe even de Uh oh’s uit Lumidees ‘Never leave you’ in de show integreerden. De tienermeisjes in het publiek vonden dat uiteraard helemaal te gek.

Recensie: K3 Show 2017 voor tieners

Recensie Grandaddy

desc

woensdag 5 april 2017 Ancienne Belgique BrusselBert Hertogs

Na ‘Under the Western Freeway’ (1997), ‘The Sophtware Slump’ (2000), ‘Sumday’ (2003), ‘Just Like The Fambly Cat’ (2006) was het 11 jaar wachten tot de vijfde plaat ‘Last Place’ van Grandaddy dit jaar verscheen. Neo-psychedelische indierock, spacy gitaren en synthesizerloops brengen de Amerikanen die in 2006 uit elkaar gingen en 6 jaar later terug bijeen kwamen. De mannen uit Californië zijn  Jason Lytle (zang, gitaar en toetsen), Kevin Garcia (basgitaar), Aaron Burtch (drums), Jim Fairchild (gitaar) en Tim Dryden (toetsen). Een van hen kon er in de AB niet bij zijn ‘wegens een noodgeval’ en werd vervangen op de toetsen. Veel impact leek dat op muzikaal vlak alvast niet te hebben. Live wist de groep zeker te overtuigen in de AB, al is het wel een erg statische band, die gewoon degelijk musiceert, nauwelijks contact maakt met het publiek laat staan dat ze naar verzoeknummers luisteren die het publiek hen toeroept of podiumuitstraling hebben (drie van hen dragen een baseballpetje). De sound komt bij momenten toch ook wat belegen (lees: gedateerd) over. Wat waren we dus blij dat we ons voor de gelegenheid hadden neergeploft tussen de andere zwangere mannen (op leeftijd) in de zetels op het balkon van de Ancienne Belgique. Dit soort optreden vraagt immers om een luisterpubliek dat er even goed bij kon gaan zitten dan wel dat het de ganse tijd zou rechtstaan. Om wat eigenlijk? Juist, om meer mensen de mogelijkheid te geven het concert bij te wonen. De AB was immers sold out.

Recensie: Grandaddy

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news