>>

Recensie A rainy day in New York ★★★1/2

desc

donderdag 19 september 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Wat een topprestatie levert actrice Elle Fanning (Ashleigh) af in Woody Allens recentste A rainy day in New York! Dit verdient een Oscarnominatie. Die vrouw is zo grappig! A rainy day in New York mag dan wel een romcom zijn, de prent is vooral erg humoristisch en in mindere mate romantisch. Allen speelt met zowat alle clichés en draait ze om. Zo is het in dit verhaal niet de vrouw maar de kerel (Timothée Chalamet speelt Gatsby) die constant er maar wat bijloopt. Zijn vriendin mag voor de schoolkrant van Yardley college namelijk regisseur Roland Pollard (Liev Schreiber) interviewen. Hij maakt art house films waar steeds minder volk naartoe trekt en gaat dan ook door een artistieke crisis. Zij prijst hem voor de keuzes die hij tot nog toe maakte, door geen artistieke toegevingen te doen terwijl hij lijkt te hunkeren naar erkenning en een groter publiek wil bereiken dan het nichepubliek.

Recensie: A rainy day in New York ★★★1/2

Recensie Ad Astra ★★★★

desc

woensdag 18 september 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

‘Papa’ van Stef Bos had perfect in de soundtrack van Ad Astra kunnen zitten, mocht het een Engelstalig nummer zijn geweest. De sciencefictionfilm van James Gray geeft je het gevoel te kijken naar een documentaire. Dat komt omdat de kleuren vaal zijn en die dus je het gevoel bezorgen naar een prent te kijken die minstens 50 jaar oud is. Daarnaast vertelt Brad Pitt in de rol van Roy McBride het verhaal zelf vanuit de ik-persoon. Nochtans speelt de film zich in de nabije toekomst af, wanneer er commerciële vluchten zijn naar de maan (je checkt in alsof je het vliegtuig neemt en betaalt veel geld als je tijdens je vlucht iets wil aanschaffen) en er allerhande programma’s in de ruimte gelanceerd zijn.

Recensie: Ad Astra ★★★★

Recensie Ghost Writer ★★★★

desc

dinsdag 17 september 2019 DE Studio AntwerpenBert Hertogs

Een dansvoorstelling met live muziek of een concert waarin de muzikanten bijna de ganse tijd rond hun as draaien. Dat brengt de performance artieste Miet Warlop samen met Wietse Tanghe en zijn broer Joppe in de Studio. Warlop liet zich inspireren door de derwisjen om zo tot een moderne en Westerse versie te komen van de dans waarin constant rond de eigen as gedraaid wordt. Ook hier doelt het trio om samen tot een gevoel van extase te komen wat uiteraard ook afstraalt op het publiek dat samen met de pulserende en niet zelden percussieve ritmes steeds enthousiaster wordt naarmate de voorstelling vordert. Hoewel de promotekst op de website van de zaal een voorstelling van een uur beloofde, stelden we echter vast dat deze productie niet veel langer dan een (weliswaar intens) halfuurtje duurt. Mocht het wel een uur geduurd hebben, zouden we wellicht vol bewondering zijn voor de getoonde krachttoer en het uithoudingsvermogen. Nu was het gewoon wauw zonder meer.

Recensie: Ghost Writer ★★★★

Recensie The Hummingbird Project ★

desc

maandag 16 september 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Time is money, daar draait het om in The Hummingbird Project. De beurskoersen sneller binnenhalen dan de rest, zodat je algoritmes sneller dan je concurrenten kunnen kopen of verkopen, en je daarmee een slordige 500 miljoen dollar mee kan verdienen per jaar, dat willen Vincent Zaleski (Jesse Eisenberg) en Anton Zaleski (Alexander Skarsgård) die elkaars neven zijn voor elkaar krijgen. Een investeerder die aan High-Frequency Trading doet, ook wel flitshandel genoemd, heeft al zijn hoop dan ook gevestigd op het duo dat ontslag neemt bij het bedrijf van Eva Torres (Salma Hayek) dat drie manieren onderzoekt om dat ook te doen: door glasvezelkabel aan te leggen tussen Kansas en The New York Stock Exchange, zendmasten te gebruiken of te pionieren met ‘neutrino messaging’.

Recensie: The Hummingbird Project ★

Recensie La Traviata ★★★★1/2

desc

zondag 15 september 2019 Palais Garnier ParijsBert Hertogs

Wat een triomf dat debuut van Simon Stone in het Parijse Palais Garnier!  Een waanzinnig zinderend applaus ontving de Zuid-Afrikaanse sopraan Pretty Yende die de hoofdrol als Violetta Valery met overtuiging voor haar rekening neemt in Stones regie van Verdi’s opera La Traviata. In die zin dat wanneer ze solo komt buigen, ze niet kan geloven wat er aan het gebeuren is. Vol van emotie door de hartverwarmende laaiend enthousiaste reacties van het publiek legt ze de handen voor haar gezicht. Ze is duidelijk aangedaan en beseft dat dit een mijlpaal in haar carrière als sopraan is, een game changer. Zo’n rol en een regie die je met uitroeptekens helemaal bovenaan je CV met trots mag plaatsen. Om kort te gaan, op het einde van de week dat de Kimback het wereldnieuws haalde, beleefden wij in de Parijse opera zo’n moment dat o zo eigen aan Kim Clijsters tennisspel was. Weet u het nog? Die vuist die ze balde? Die ‘Come on!’ die ze dan schreeuwde om zich op te pompen wanneer ze voelde dat de tenniswedstrijd aan het kantelen was. Wel zo’n gevoel beleefden we ook in Palais Garnier tijdens La Traviata.

Recensie: La Traviata ★★★★1/2

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter