<<    >>

Recensie Mamma Mia! Here we go again

desc

vrijdag 20 juli 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

ABBA-fans hebben tien jaar moeten wachten op Mamma Mia! Here we go again dat Ol Parker regisseerde en voornamelijk opgenomen werd in Kroatië, op het Kroatische eiland Vis en in de Shepperton Studios in Engeland (eindscène met Cher bv.). De film is zowel een prequel als een sequel op de feelgoodfilm die de grootste hits van de Zweedse popgroep integreerde in 2008. In deze prent zien we hoe de jonge Donna (een verrukkelijke Lily James) zwanger werd van Sophie in flash back scènes die afgewisseld worden met het heden. Sophie (Amanda Seyfried) maakt zich als twintiger klaar voor de opening van het hotel Bella Donna, vernoemd naar haar moeder (rol van Meryl Streep als de overleden Donna) om zo de droom die ze had te laten uitkomen op het Griekse eiland Kalokairi waar ze ooit verzeild geraakt was. Alleen blijken Sophies mogelijke vader Bill (Stellan Skarsgård) en Harry (Colin Firth) niet te kunnen komen. Harry zit in de banksector en staat op het punt de belangrijkste deal uit zijn carrière te sluiten, zeiler en schrijver Bill heeft van zijn kant ook professionele verplichtingen waar hij niet onderuit kan. Sophies vriend Sky (Dominic Cooper) heeft dan weer een contractaanbod gekregen in de VS en tot overmaat van ramp steekt er een storm op zodat de aankleding op de pier averij oploopt. Het ziet er dus naar uit dat die opening van het hotel in mineur zal verlopen hoewel Sophies stiefvader en mogelijke vader Sam (Pierce Brosnan) wel van de partij is…

Recensie: Mamma Mia! Here we go again

Recensie Famille Choisie ★★★★★

desc

woensdag 18 juli 2018 Sloepenweg AntwerpenBert Hertogs

Een ode aan de kindertijd, de kinderlijke fantasie en het ravotten (jongensstreken) brengt het heerlijke Famille Choisie van de Belgische compagnie Carré Curieux Cirque Vivant! in een regie van Titoune Krall, Nicolas Diaz en Alexis Dansin op Zomer van Antwerpen 2018 dat dit jaar een grand crujaar kent. 4 mannen (Luca Aeschlimann, Vladimir Couprie, Gert De Cooman en Kenzo Tokuoka) spelen jongetjes die hun limieten verkennen, wat knotsgekke clowneske maar o zo herkenbare situaties oplevert van erg onhandig constructies willen bouwen (zo probeert 1 van hen een vierde tafel op de toren van drie tafels te plaatsen wanneer ie op de bovenste staat) tot prachtige poëtische momenten (zoals een straffe bellenblaasact!, waar kleine bellen geblazen worden in een grote, de grote vervolgens ontploft en de andere overblijven in de lucht, of die scène wanneer er rook in een grote bel geblazen wordt, bij wijze van spreken een ventieltje gecreëerd wordt waaruit de rook vervolgens kan ontsnappen en de scène waarin een acrobaat staat te vliegeren met een kleine vlieger of is het een rog, vervolgens met een tweede groter exemplaar, en daarna de grootste, een resultaat blijkt van creatief zijn met huishoudfolie). Een oorverdovend applaus, gejoel, tribunegestamp en ovatie na Famille Choisie zijn dan ook niet meer dan terecht. Wat. Een. Show.

Recensie: Famille Choisie ★★★★★

Recensie Justin Timberlake ★★★1/2

desc

dinsdag 17 juli 2018 Sportpaleis MerksemBert Hertogs

Een echt feestje bleef uit tijdens het concert van Justin Timberlake. Dat komt omdat het Amerikaanse ex-lid van *NSYNC vooral de visuele kaart trok tijdens zijn The Man of the Woods-optreden. Lees: veel choreografieën (1 beweging per sound bij de start van ‘Love Stoned, en een moment dat ie even übercool met de tippen van zijn schoenen op het kleine verhoogje van het cirkelvormige B-podium overhelt, enz.), op het A-podium, de catwalk (met laaghangende mist er over tijdens 'Cry me a river' en met links en rechts een boom rond waar ie soms verstoppertje met zijn publiek achter speelt), B-podium, C-podium, D-podium en E-podium (een dansvloer op z’n Saturday Night Fevers tijdens ‘Rock your body’ in het VIP-gedeelte rond het cirkelvormige B-podium dat centraal in het Sportpaleis opgesteld staat). Wie tickets had op het balkon, en dan vooral links of rechts zat, had niet alleen het beste overzicht, ook de beste klank vermits zowat alle luidsprekers naar het balkon gericht waren.

Recensie: Justin Timberlake ★★★1/2

Recensie My dear, my dearest dust ★★★★★

desc

maandag 16 juli 2018 Braziliestraat 2 AntwerpenBert Hertogs

De meest intrigerende dansvoorstelling van dit seizoen levert Moonstein af met My dear, my dearest dust tijdens Zomer van Antwerpen. Werkelijk alles zit piekfijn in elkaar in deze fenomenale voorstelling. De sfeerzetting (het halfduister met oude gloeilampjes links en rechts) zuigt je van bij de start al moeiteloos in hun universum eind jaren ’30 waarin we hetzelfde hoofdpersonage (onwaarschijnlijk straffe prestatie qua (tap)dans van de Engelse Libby Ward met gigantisch veel inlevingsvermogen neergezet in wit gewaad) aan het werk zien als in ‘She is my sister’ dat in 2016 op Linkeroever speelde. We zien haar de oversteek maken van leven naar dood, hier op het ritme van de maan (de Italiaanse Giada Castioni, de danseres met wit masker) en de schaduw van de dood (de Franse Doriane Dubost Dessertine, de danseres in zwart die tevens de choreografe van het werk is). Dat levert maar liefst een duizelingwekkend aantal bewegingen op – zo’n 2.000! - die het trio vaak zelfs niet ondersteund door muziek, maar waar het zelf het ritme aangeeft via het voetgestamp, neerzet.

Recensie: My dear, my dearest dust ★★★★★

Recensie Soldaat van Oranje ★★★★1/2

desc

zondag 15 juli 2018 TheaterHangaar KatwijkBert Hertogs

Wat een onwaarschijnlijk groot succes is de musical Soldaat van Oranje in Nederland in een regie van Theu Boermans! De vijftiende cast zagen we zijn dernière beleven. Wat volgt is een welverdiende zomerbreak van enkele weken waarna de repetitieperiode begint voor cast 16, een mengeling van huidige castleden met nieuwe. Zij kennen eind augustus hun eerste voorstellingen wat zal leiden tot de viering van 8 jaar Soldaat van Oranje op het Vliegveld Valkenburg in Katwijk op 30 oktober 2018. Voor de enige Vlaming Florian Avoux betekent het ook meteen het afscheid na 1,5 vast in dienst te zijn geweest. Een droom kwam voor hem in vervulling om in deze productie te mogen staan. Heel wat afscheidsritueeltjes zal ie wellicht meegemaakt hebben. Enkele klassiekers zijn het warm zingen van de cast op de tekst ‘Amore’ waarbij de castleden rond diegene gaan staan die afscheid neemt. En ook een ‘doop’ in het water hoort er naar verluidt bij. Verder is er ook een afscheidsfeestje dat nu eenmaal bij een dernière hoort. En krijgen castleden een gele koffer mee als aandenken volgens onze info.

Recensie: Soldaat van Oranje ★★★★1/2

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter