<<    >>

Recensie Revelations*

desc

vrijdag 21 april 2017 deSingel AntwerpenBert Hertogs

De langste zeventig minuten ooit uit ons ganse jonge leven. Dat leek ‘Revelations’ van Wouter Van Looy, Wim Henderickx en Muziektheater Transparant wel. Een extatische liefdesrelatie met de goddelijke Ander. Dat is het uitgangspunt van de voorstelling op basis van de tekst ‘Visioenen’ van de 13de-eeuwse dichteres en mystica Hadewijch d’Anvers. De regie is van de hand van Wouter Van Looy.  Voor de compositie tekende Wim Henderickx wiens muziek die naar de Middeleeuwse en vroegrenaissance muziek refereert met een snuifje invloeden uit het Midden-Oosten voorzien wordt van de electronica van Jorrit Tamminga. Het geheel ademt traagheid uit, en wil vooral een sfeer oproepen, die van de goddelijke extase, visioenen en onthechting.

Recensie: Revelations*

Recensie Oliver Twist*1/2

desc

donderdag 20 april 2017 Fakkeltheater Rode ZaalSascha Siereveld

Het verhaal van de bekendste wees uit de Engelse literatuur was terug te zien op de Antwerpse planken. Dit keer niet in een groots opgezette musicalversie, maar in een veel kleinschaliger toneelstuk van Loge 10 Theaterproducties in de Rode Zaal van het Fakkelteater. Mil Sinaeve mocht in de huid van Oliver Twist kruipen. Maar het was toch vooral Aron Wade die als Fagin, de leider van de boevenbende, de show mocht stelen. Aron portretteerde hem als een aardige, angstige, oude vrek met gevoel voor humor en een hele dosis vaderliefde voor de bende schoffies die voor hem gingen stelen. Auteur en regisseur Bruno Van Heystraeten had Fagin voorzien van enkele leuke opmerkingen en oneliners, maar algemeen genomen lag het niveau van de dialogen niet erg hoog. Er was duidelijk bewust gekozen om er een ontspannen avondje uit van te maken voor het hele gezin en in dat opzet was men geslaagd. Oliver Twist was een pretentieloze familievoorstelling, maar ook niet meer dan dat.

Recensie: Oliver Twist*1/2

Recensie Menuet**1/2

desc

woensdag 19 april 2017 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Muziektheater dat van begin tot einde (erotische) spanning uitstraalt. Dat brengt LOD Muziektheater met ‘Menuet’, in het Duits, naar Louis Paul Boons roman die vertaald werd naar die taal in 1975. Het oorspronkelijke werk is 20 jaar ouder. Drie personages staan centraal: de man die in een vrieskelder van een bedrijf werkt, de vrouw die kinderkleren verkoopt en het meisje dat hen helpt bij het huishouden. Daan Janssens tekende voor de compositie, Fabrice Murgia voor de regie. In de cast horen we sopraan Cécile Granger, bariton Raimund Nolte en sopraan Tineke Van Ingelgem. Murgia kiest ook voor de herhaling, door enkele scènes te spelen en laten zingen door een van de personages zodat we als toeschouwer de zaken bekijken vanuit zijn of haar standpunt. Zo kent de voorstelling dus drie delen: de vrieskelder (standpunt van de man), Mijn planeet (standpunt van het meisje) en Het eiland (standpunt van de vrouw).

Recensie: Menuet**1/2

Recensie De Smurfen en het Verloren Dorp*****

desc

maandag 17 april 2017 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

‘De Smurfen en het Verloren Dorp’ is misschien wel de strafste animatiefilm die op dit moment in de bioscoopzalen loopt. Alles zit dan ook goed van begin tot einde, de story telling, de spanningsboog, de camerashots, de liedjes, de humor, de spanning, en last but not least ook de emotie. Het was weer erg lang geleden dat een familiefilm ons op het einde bij de keel greep. Ook rond ons hoorden we erg veel kinderen – niet zelden meisjes overigens – snikken. ‘De Smurfen en het Verloren Dorp’ is dan ook perfect geprogrammeerd in deze paasperiode. Want ook een thema als rouwen en kracht vinden uit hoop komt hier ruim aan bod.

Recensie: De Smurfen en het Verloren Dorp*****

Recensie Austra**

desc

zondag 16 april 2017 Ancienne Belgique BrusselBert Hertogs

Austra, een Canadese electroband rond zangeres Katie Stelmanis eindigde zijn tour die zes weken geduurd heeft in de Ancienne Belgique. Naar de AB Box waren op paaszondag indie hipsters gekomen. Niet zelden waren het jongetjes die vergezeld waren van hun hipster homovriendje met baardje, haar in een zijstreep, een vrouwelijke bril of op zijn minst een bril die uit een tijdperk dateert dat ze nooit hebben meegemaakt en een katoenen tas rond de schouder uiteraard om de vrouwelijke factor extra te accentueren. Ook de lesbo’s waren overigens van de partij, niet zelden blondines, die hun haar snel snel bij elkaar geknoopt hadden tot iets wat fashionably nonchalant moest overkomen, en verder hadden ze een trendy trainingsjasje en sportschoentjes aan. Uiteindelijk is het een optreden en heb je daar best makkelijke schoenen voor aan. Austra heeft sinds begin dit jaar hun recentste plaat ‘Future politics’ uit, hun derde ondertussen. Slechts heel even had de groep de AB Box in de ban, maar zag de publieksaandacht daarna inzakken.

Recensie: Austra**

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news