<<    >>

Recensie Coldplay in Brussel**1/2

desc

donderdag 22 juni 2017 Koning Boudewijnstadion BrusselBert Hertogs

Coldpay toonde zijn arrogante kantje tijdens het tweede optreden in het Koning Boudewijnstadion. De groep liet niet alleen tot tien na negen op zich wachten. Ze verontschuldigde zich ook helemaal niet voor het oponthoud. Sterker nog: Chris Martin liet later al grappend na ‘In my place’ optekenen dat ‘als ze geweten hadden dat het publiek zo goed zou meezingen, ze wel wat vroeger hadden gestart met de show.’ Martin zei dat weliswaar op een manier zodat ie daarmee weg kwam. Maar toch… De Britten stonden veel minder scherp op het podium wat zelfs tot een redelijk flets ‘Yellow’ leidde. Drummer Will Champion ging in de fout bij ‘Charlie Brown’ dat de band opnieuw moest inzetten. Martin – die wat schorrer klonk dan de dag ervoor – riep het publiek op die fout zeker niet op social media te delen.

Recensie: Coldplay in Brussel**1/2

Recensie Coldplay***

desc

woensdag 21 juni 2017 Koning Boudewijnstadion BrusselBert Hertogs

Formidabel, dat was het eerste optreden van Coldplay tijdens hun ‘A head full of dreams’ tour in het Koning Boudewijnstadion. Formidabel, niet in de ironische betekenis van het woord zoals Stromae het in zijn wereldhit bedoelt om duidelijk te zijn. Chris Martin, die een half optreden de Belgische vlag in zijn achterbroekzak mee zeulde, bracht geheel op zijn manier een ode aan Stromae, wellicht de meest populaire Belgische artiest van het moment. Op het einde van ‘Hymn for the weekend’, dat visueel voorzien werd van metershoge vlammen, liet de frontman zich vallen op het B-podium, kroop recht en strompelde over de catwalk alsof ie zat was om vervolgens liggend aan het begin van het hoofdpodium ‘Fix you’ in te zetten. Dat was al een eerste referentie naar Paul Van Haver. Door even akoestisch en solo op gitaar, gebruikmakend van een looping station ‘Formidable’ te coveren inclusief het gekende handgebaar van Stromae op het einde, kreeg hij de 50.000 toeschouwers moeiteloos op zijn hand.

Recensie: Coldplay***

Recensie Suzanne Vega**1/2

desc

maandag 12 juni 2017 Ancienne Belgique BrusselBert Hertogs

Suzanne Vega’s bekendste nummers zijn ongetwijfeld ‘Tom’s Diner’ dat een derde positie haalde in Vlaanderen in 1990 en ‘Luka’ uit 1987. De 57-jarige Amerikaanse singer-songwriter bracht die helemaal op het einde van haar set in de Ancienne Belgique. Daar startte ze haar tour samen met de Ierse gitarist Gerry Leonard die samen met David Bowie de albums ‘Heathen’, ‘Reality’ en ‘The Next Day’ ingeblikt heeft en tevens met hem het podium deelde tijdens de ‘Heathen’ en ‘Reality’ tour. Tijdens die laatste concertreeks was hij tevens musical director. Ook in de AB toonde de man een begenadigd gitarist te zijn aan de zijde van Vega en wist samen met haar specifieke stem, die deels in parlando overging en zelfs gefluister, telkens een andere sfeer op te roepen.

Recensie: Suzanne Vega**1/2

Recensie Wyclef Jean*

desc

zondag 11 juni 2017 De Roma BorgerhoutBert Hertogs

De Amerikaanse rapper Wyclef Jean bracht in de Roma een best of set die hip hop, reggae en soul met elkaar blendde net zoals Fugees, de groep waar hij deel van uitmaakte samen met Pras en Lauryn Hill dat in de jaren ‘90 deed. De grootste hits van Fugees zijn ongetwijfeld ‘Fu-gee-la’ en de covers ‘Killing me softly’ (naar Lori Liebermans ‘Killing Me Softly With His Song’) en ‘Ready or not’ (naar The Delfonics‘ ‘Ready Or Not Here I Come (Can‘t Hide From Love)’) . In de nillies haalde hij met Shakira nog een nummer 1-plek met ‘Hips don’t lie’ (dat op zijn beurt een cover is van Wyclef Jean feat. Claudette Ortiz’ ‘Dance Like This’) . Tot daar Wyclefs commerciële successen waarin hij zelf te horen is en die vooral covers zijn. Als co-producer en co-tekstschrijver achter de schermen scoorde hij onder andere met Whitney Houstons ‘My love is your love’ en ‘Ghetto Supastar’ van Pras Michel feat. ODB introducing Mýa (een cover van Kenny Rogers & Dolly Partons ‘Islands In The Stream’) in 1998 en Santana’s ‘Maria Maria’ een jaar later.

Recensie: Wyclef Jean*

Recensie Eind goed al goed***

desc

zaterdag 10 juni 2017 Bourla AntwerpenBert Hertogs

Met ‘Eind goed al goed’ naar ‘Am Ziel’ eindigt de Bernhardtrilogie van Tg Stan en meteen ook het theaterfestival Antwerpse Kleppers editie 2017 in de Bourla. De grote brok tekst is voor een hilarische Jolente De Keersmaeker die net als tijdens ‘Alles is rustig’ de babbelzieke, hautaine (die heerlijke vibrato en melodie die ze maakt!) vrouw mag spelen die graag lang zelf aan het woord is. Een hypocriete, dominante vrouw die haar dochter (gespeeld door Sara Haeck) letterlijk klein houdt door haar te laten knielen voor haar: ‘Zo heb ik altijd gehouden van je.’ om niet veel later te stellen ‘Sta recht. Ik kan niet verdragen dat je voor me knielt.’ Een vrouw die vol tegenstrijdigheden zit en haar dochter ook emotioneel weet te chanteren: ‘Ik vraag me dikwijls af of je de moeite waard bent om beschermd te worden.’ en ‘Je bent niet levensvatbaar zonder mij.’ Groots is ze dan ook in haar tirade over de krachteloze jeugd die niet in opstand komt. Het is wellicht het toppunt van hypocrisie omdat haar personage zelf de vrijheid niet geeft aan een jongere generatie. Een lage dunk heeft ze dus over jongeren: ‘Op hun twintigste denken ze al aan hun pensioen...’ Dat een maatschappij niet evolueert, of veel te traag, is daar het resultaat van. Omdat je vastzit in de beperkingen die eerdere generaties oplegden.

Recensie: Eind goed al goed***

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news