<<    >>

Recensie We re pretty fuckin far from okay**

desc

zondag 21 mei 2017 Bourla AntwerpenBert Hertogs

Angst, dat is het centrale thema van ‘We‘re pretty fuckin‘ far from okay‘. Het is tevens het derde en laatste deel uit het drieluik rond het extatische lichaam dat Voetvolk en Lisbeth Gruwez op de planken brachten. In 2012 ontstond ‘It‘s going to get worse and worse and worse, my friend‘, twee jaar later zag ‘AH/HA‘ het levenslicht en sinds vorig jaar is het drieluik dus compleet. De derde dansvoorstelling zoomt in op angst en de fysiologische impact die het op het lichaam heeft. Lisbeth Gruwez en Nicolas Vladyslav zitten allebei op een stoel, van daaruit start de beweging eerder traag. Lisbeth zien we beide armen voor haar hoofd houden, Nicolas de handen aan het hoofd. Beiden kopiëren elkaars bewegingen ook een beetje later, of doen hetzelfde quasi simultaan zoals met de rechterhand hun shirt linksboven vastnemen.

Recensie: We re pretty fuckin far from okay**

Recensie Thomas Smith Strak**

desc

zaterdag 20 mei 2017 CC MerksemBert Hertogs

Strak heet de jongste comedyshow van Thomas Smith die dit jaar 50 wordt. Een zetel, een bijzettafeltje, het podium dat deels in wit gehuld is, enkele XXL-kleurpotloden en een abstracte tekening die ingekleurd wordt in de visual, vormen het decor van ‘Strak‘. Wat de show van Smith, die geboren werd in Delft, maar Britse ouders heeft, eigen maakt is de grote hoeveelheid improvisatie die hij hanteert. Zo herinnerde de comedian zich nog levendig dat ie ooit in het CC van Merksem een benefietoptreden gaf voor mensen met het chronisch vermoeidheidssyndroom. Er was toen 30 man in de zaal. “De rest was wellicht te moe.“ grapte hij. Toen hij een koppeltje - later bleek het een date avond te zijn tussen een jongen en een meisje, dus van ‘een koppel‘ leek nog weinig sprake - zag zitten dat helemaal links vooraan, een beetje afgezonderd van de rest zat, had ie alvast zijn eerste slachtoffers beet die hij tijdens de avond verder kon jennen. 

Recensie: Thomas Smith Strak**

Recensie Uw Rijk kome**

desc

vrijdag 19 mei 2017 CC BerchemBert Hertogs

Een voorstelling op hoog intellectueel niveau. Dat brengt Skagen met ‘Uw rijk kome‘. Twee totaal tegenovergestelde personen worden bij elkaar geplaatst in een wat anonieme ruimte die doet denken aan een hotelkamer uit de jaren ‘70. Aan de ene kant zit een procureur, gespeeld door Valentijn Dhaenens, aan de andere kant een kardinaal die neergezet wordt door Mathijs F. Scheepers. De elektriciteit dienen ze in te schakelen via een muntautomaat. Tevens krijgen ze telkens een lange rekening die uit de muur komt met daarop het thema dat de twee dienen te bespreken. En de microgolfovens zorgen voor eten. Voor de kardinaal is een kraantje waar wijn uitkomt voorzien. Tussen de bedrijven door kan de kardinaal ook praten met Jessica, het product van artificiële intelligentie zonder lichaam, die tegelijkertijd honderden gesprekken kan voeren en zal evolueren. De kardinaal zal gevoelens krijgen voor Jessica die eigenlijk een God is die overal is en alles weet. Met dat verschil dat ze een creatie van de mens is. Aangetrokken zal hij worden door haar bovenmenselijk gedrag. Al verraadt haar lachje dat in een loop te horen is, dat ze geen mens van vlees en bloed is. Ook het irrationele gedrag (jaloezie) van de kardinaal kan ze niet altijd vatten. Het zijn dan ook de vragen die de kardinaal en de procureur niet mondeling behandelen die aantonen dat er op ethisch vlak nog wel wat op de plank ligt voor de komende jaren.

Recensie: Uw Rijk kome**

Recensie Onschuld**

desc

donderdag 18 mei 2017 Bourla AntwerpenSascha Siereveld

De causale verbanden in de geschiedenis zijn er alleen maar achteraf. Je kan ze vooraf niet gebruiken om de geschiedenis met zekerheid te voorspellen. En deze waarheid gold ook voor de verhaallijn van “Onschuld”. “Onschuld” combineerde absurde karikaturale situaties en typetjes met een filosofische, kritische blik op de maatschappij en het leven. Het ging over hoe totaal onwaarschijnlijke evenementen in het leven van totaal vreemde mensen elkaar toch gingen beïnvloeden. De voorstelling bracht het verhaal van de hoop in de wanhoop en de leegte in het optimisme. De Roovers kropen in de personages en de leefwereld die Dea Loher had gecreëerd, een wereld waarbij de zelfmoordenaar tot diepere filosofische inzichten kwam dan de uitgebluste oud-filosofe, een wereld waar de blinde danseres meer kleur zag dan de zienden. Het vroeg wel wat moeite om mee in te stappen in die rare wereld, maar eens we mee waren met de rare hersenkronkels kreeg die andere realiteit een verbazingwekkende logica die in zijn sterkste momenten toch weer een spiegel bleek te zijn voor onze eigen maatschappij. 

Recensie: Onschuld**

Recensie Get out**

desc

donderdag 18 mei 2017 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

‘Get out’ een horrofilm en tevens het filmdebuut van Jordan Peele zorgt voor verdeelde reacties. Heel wat journalisten geven de prent vier op vijf sterren, terwijl de bezoekers van Kinepolis op de website een matige 6 op 10 geven. Dat verschil vaststellen is op zich interessant genoeg om de film te gaan bekijken. Achteraf sluiten we ons eerder aan bij de mening van de Kinepolis-bezoekers dan die van onze collega’s. ‘Get out’ is niet scary genoeg en moet het vooral hebben van zijn openingsscène en eindscène, een korte maar intense achtervolging.

Recensie: Get out**

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news