<<    >>

Recensie Poquelin II***

desc

zondag 12 november 2017 Bourla AntwerpenBert Hertogs

Hoe omgaan met geld en de liefde? Het is het thema dat Molière aansnijdt in zowel ‘L’Avare’ als ‘Le Bourgeois gentilhomme’. De ene (Harpagon) wil zijn geld niet uitgeven en is gierig, de ander (Meneer Jourdain) overschat zich, laat zich rollen door de graaf Dorante om zo boven zijn stand te gaan leven. In een heerlijke double bill zetten Kuno Bakker, Els Dottermans, Willy Thomas, Stijn Van Opstal, Jolente De Keersmaeker, Damiaan De Schrijver en Frank Vercruyssen een komedie neer met beperkte middelen. Toch weten ze door het gigantische snelle ritme, de scherpe humor en de relativering van het medium theater en bij uitbreiding de kunsten met Poquelin II een voorstelling af te leveren die garant staat voor twee uur en half theater – letterlijk en figuurlijk – van de bovenste plank.

Recensie: Poquelin II***

Recensie Jamiroquai*****

desc

zaterdag 11 november 2017 Sportpaleis MerksemBert Hertogs

Jamiroquai toverde in het Sportpaleis de zomer in onze glimlach in het Sportpaleis. Zeker, de groep rond zanger Jay Kay liet erg lang op zich wachten. Het optreden startte immers pas om half tien. Maar het was ook erg lang geleden naar concertnormen dat de Britse acid jazz en funkband nog eens optrad in ons land. Hun vorige optreden dateerde immers van 10 april 2011 in Vorst Nationaal. Op drie december in datzelfde jaar werd de groep verwacht in de Lotto Arena. Maar dat optreden werd geannuleerd om logistieke redenen en ook voor de opening van Paleis 12 op 10 juli 2013 bedankten ze kort nadat het concert aangekondigd was. Het was dan ook reikhalzend uitkijken om deze groep die ondertussen 25 jaar in het vak zit, nog eens live aan het werk te zien. De fans kregen een sublieme avond voorgeschoteld waar niets maar dan ook werkelijk niets op af te dingen viel.

Recensie: Jamiroquai*****

Recensie Kasabian**

desc

vrijdag 10 november 2017 Vorst Nationaal BrusselBert Hertogs

Een optreden waarbij Vorst Nationaal wel erg laat in vuur en vlam kwam te staan. Dat leverde de Britse rockers van Kasabian af. De band zette een oversneden rock and roll optreden volgens het boekje neer. Niets spannends, niets vernieuwends ook om aan te merken. Wat vooral opviel was dat de groep halfweg zijn publiek verloor. Enkel die schare fans vooraan die aan het moshen sloegen, vielen op. Al de rest leek wel verbouwereerd te staan alsof het nieuws dat Bart De Pauw niet langer te zien is op zondagavond op één, dan pas was beginnen doordringen. De game changer bleek ‘Treat’ te zijn waarbij Sergio Pizzorno als een dansende beer aan het dansen sloeg vooraan het podium, de synths een instrumentaal intermezzo voor hun rekening namen en de song via de drums opnieuw opengetrokken werd waarbij de zanger de frontstage in dook om de rechterkant van het middenplein in te wandelen terwijl ie belicht werd door een volgspot. ‘Everybody knows I work it. Work it like a treat’ zong ie terwijl de song werd neergelegd door een knappe dialoog tussen de zanger die ‘I said’ zong waarbij het publiek mocht aanvullen.

Recensie: Kasabian**

Recensie The National**

desc

donderdag 9 november 2017 Vorst Nationaal BrusselBert Hertogs

Het concert van de gemiste kansen, daarvoor tekende The National in Forest National (in deze context klinkt de Franse versie van Vorst Nationaal nu eenmaal beter). Met hun nieuwe plaat ‘Sleep Well, Beast’ hun zevende plaat na ‘The National’ (2001), ‘Sad Songs For Dirty Lovers’ (2003), ‘Alligator’ (2005), ‘Boxer’ (2007), ‘High Violet’ (2010) en ‘Trouble will find me(2013) hebben ze nochtans een aantal straffe songs in huis die live ook het verschil kunnen maken. Alleen gooide de band zowat heel de set overhoop waardoor die langs geen kanten consistent aanvoelde, of naar ergens toe leek te werken. Het leek wel alsof elk nummer op zich wat verloren in het geheel stond. Frontman Matt Berninger toonde overigens erg moe te zijn. Althans zijn stem, die sowieso wat schor is, begaf het meermaals, sloeg over en de hoge noten haalde hij niet altijd of moest die eerder uitschreeuwen dan zingen. Het publiek daarentegen was al blij dat de groep ons land uiteindelijk toch aandeed nadat het zijn afspraken niet was nagekomen. De concerten in Bozar die gepland waren voor 30 en 31 oktober werden geannuleerd en dat van Vorst Nationaal kwam in de plaats. De reden: The National verkoos om voor The Obama Foundation op te treden: ‘we played covers and shit’ aldus de frontman.

Recensie: The National**

Recensie Andermans veren Live**1/2

desc

woensdag 8 november 2017 Singer theater LarenBregje Van der Wijst

Terwijl het keurige publiek in het Singer theater in Laren de zaal binnenschuifelt, is de liedjesvoorstelling Andermans Veren Live al begonnen. Johan Hoogeboom speelt wat op de piano en de andere kleinkunstenaars lijken wat te rommelen op het podium. De mensen die geconcentreerd hun stoelnummer op de eerste rij zoeken worden door de onschuldig uitziende Maria Noë, met zachtroze hondensloffen aan, vanuit het niets getrakteerd op fel hondengekef waardoor ze zich een hoedje schrikken. Ter vermaak van het al aanwezige publiek, dat op het eerste gezicht vooral bestaat uit de wat oudere locals, (kleinkunst)theatermakers, creatieven en aanverwanten.

Recensie: Andermans veren Live**1/2

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news