<<    >>

Recensie My dear, my dearest dust ★★★★★

desc

maandag 16 juli 2018 Braziliestraat 2 AntwerpenBert Hertogs

De meest intrigerende dansvoorstelling van dit seizoen levert Moonstein af met My dear, my dearest dust tijdens Zomer van Antwerpen. Werkelijk alles zit piekfijn in elkaar in deze fenomenale voorstelling. De sfeerzetting (het halfduister met oude gloeilampjes links en rechts) zuigt je van bij de start al moeiteloos in hun universum eind jaren ’30 waarin we hetzelfde hoofdpersonage (onwaarschijnlijk straffe prestatie qua (tap)dans van de Engelse Libby Ward met gigantisch veel inlevingsvermogen neergezet in wit gewaad) aan het werk zien als in ‘She is my sister’ dat in 2016 op Linkeroever speelde. We zien haar de oversteek maken van leven naar dood, hier op het ritme van de maan (de Italiaanse Giada Castioni, de danseres met wit masker) en de schaduw van de dood (de Franse Doriane Dubost Dessertine, de danseres in zwart die tevens de choreografe van het werk is). Dat levert maar liefst een duizelingwekkend aantal bewegingen op – zo’n 2.000! - die het trio vaak zelfs niet ondersteund door muziek, maar waar het zelf het ritme aangeeft via het voetgestamp, neerzet.

Recensie: My dear, my dearest dust ★★★★★

Recensie Soldaat van Oranje ★★★★1/2

desc

zondag 15 juli 2018 TheaterHangaar KatwijkBert Hertogs

Wat een onwaarschijnlijk groot succes is de musical Soldaat van Oranje in Nederland in een regie van Theu Boermans! De vijftiende cast zagen we zijn dernière beleven. Wat volgt is een welverdiende zomerbreak van enkele weken waarna de repetitieperiode begint voor cast 16, een mengeling van huidige castleden met nieuwe. Zij kennen eind augustus hun eerste voorstellingen wat zal leiden tot de viering van 8 jaar Soldaat van Oranje op het Vliegveld Valkenburg in Katwijk op 30 oktober 2018. Voor de enige Vlaming Florian Avoux betekent het ook meteen het afscheid na 1,5 vast in dienst te zijn geweest. Een droom kwam voor hem in vervulling om in deze productie te mogen staan. Heel wat afscheidsritueeltjes zal ie wellicht meegemaakt hebben. Enkele klassiekers zijn het warm zingen van de cast op de tekst ‘Amore’ waarbij de castleden rond diegene gaan staan die afscheid neemt. En ook een ‘doop’ in het water hoort er naar verluidt bij. Verder is er ook een afscheidsfeestje dat nu eenmaal bij een dernière hoort. En krijgen castleden een gele koffer mee als aandenken volgens onze info.

Recensie: Soldaat van Oranje ★★★★1/2

Recensie £¥€$ ★★★

desc

zaterdag 14 juli 2018 De Kunsthumaniora AntwerpenBert Hertogs

In Lies, Eyes of £¥€$ toont Ontroerend Goed de mechanismen achter de banken- en beurscrisis die ondertussen tien jaar achter ons ligt. Dat doet het gezelschap via een ‘educatief’ spel waarbij de beursvloer vergeleken wordt met een casino en waar de geldhonger gefundeerd is op vertrouwen waarbij geldcreatie, leningen, geld dat in het systeem gepompt wordt maar waarachter soms geen enkele andere waarde meer zit dan het begrip vertrouwen schering en inslag lijken. Zes tot zeven willekeurige toeschouwers zitten aan elk speelvlak, iedereen is zijn eigen bank die (voornamelijk) belegt in de eigen economie. Door de dobbelsteen te gooien kan er geld verdiend of verloren worden. Aanvankelijke inleg bij de eerste ronde (beursdag): 1 miljoen, om 1 miljoen te verdienen wanneer je 3,4,5 of 6 gooit met de dobbelsteen. Daarna wordt het risico om sneller winst te maken groter. Er wordt sneller gespeeld maar ook meer risico genomen. 2 miljoen inzet kan 5 miljoen opleveren bij 4,5 of 6. Om tenslotte te eindigen bij een veelvoud van die winst wanneer je 5 of 6 gooit. Banken kunnen samengaan, of ‘short’-en, speculeren op je eigen verlies of op dat van een andere bank is mogelijk. In dat eerste geval verlies je niets als je verliest. Win je, dan sta je het bedrag dat op je short lag af aan de nationale bank. En na elke beursdag moeten er uiteraard ook taksen betaald worden waarmee in de echte economie geïnvesteerd wordt.

Recensie: £¥€$ ★★★

Recensie Witlof from Syria ★★★

desc

donderdag 12 juli 2018 Herrystraat 15 AntwerpenBert Hertogs

Met Witlof from Syria dat op 22 november 2017 in première ging, snijdt theatermaakster Sien Vanmaele verschillende thema’s aan in haar food performance. Enerzijds wil ze aandacht besteden aan het Syrische conflict dat al enkele jaren duurt en waar nog steeds burgerslachtoffers vallen. Anderzijds wil ze via gespreken met Syrische vluchtelingen hun cultuur leren kennen door de taal te leren en de woordenloze kookkunst die verbindt: ‘In de keuken spreken we dezelfde taal. Koken is ademen’. De maaltijd bereiden doet ze met veel finesse, van de juiste ingrediënten zoeken voor dipsaus tot het samenstellen van een maaltijd aan de hand van het boek The Aleppo Cookbook. Daardoor is Witlof from Syria niet alleen een erg fragiele, tactiele voorstelling geworden waarbij ze zeer secuur (let u op de verfijnde bewegingen met handen en vooral vingers) en erg gestructureerd te werk gaat. Zo haalt ze steeds een nieuw geel vodje boven om haar handen mee af te kuisen nadat ze een ingrediënt bereid heeft en toegevoegd zoals za’atar, kibbeh, moettabal, hoemoes en granaatappels die ze live ontpit terwijl de labneh (uitgelekte yoghurt) ophangt in een stuk textiel en het laatste vocht in een zilveren schaal druppelt.

Recensie: Witlof from Syria ★★★

Recensie Björk in Gent ★★★★

desc

woensdag 11 juli 2018 Sint-Pietersplein GentBert Hertogs

De organisatoren van Gent Jazz Festival wisten niemand minder dan de Ijslandse Björk te strikken voor een exclusief Beneluxoptreden op het Sint-Pietersplein in Gent. Goed voor zo’n 3.000 toeschouwers in de golden circle en nog eens twee keer 5.000 daarrond. Het was ondertussen al weer 6 jaar geleden dat de 52-jarige artieste nog opgetreden had in ons land. Haar negende studioalbum ‘Utopia’ dat eind vorig jaar verscheen, kwam ze promoten. Wie vooral haar hits wou horen was er dus aan voor de moeite. Het optreden las als een uitnodiging om technologie en natuur met elkaar te verzoenen in een toekomstige (droom)wereld. Björk die steevast elk nummer het applaus van het publiek afwisselend bedankte met een ‘merci bien’ of ‘bedankt’, koos ook in Gent voor avant garde, de koers van het experimentele, en de kunst, niet zelden verwijzend naar klassieke muziek trouwens. Daardoor had het optreden, dat al met al rustig was beter tot zijn recht gekomen met een zittend (op tribunes) publiek in plaats van met een staand ook al omdat je Björks muziek bezwaarlijk toegankelijk kan noemen. Het kader van het Sint-Pietersplein leende zich weliswaar perfect tot dit concert.

Recensie: Björk in Gent ★★★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter