<<    >>

Recensie Genoeg! ★★★★★

desc

zondag 15 december 2019 Arenberg AntwerpenBert Hertogs

Zo’n voorstelling waar we maar niet genoeg van krijgen is Genoeg! Drie elementen zorgen voor een weergaloze voorstelling. Eerst en vooral is er de ijzersterke tekst van Dimitri Leue waarmee hij zijn eigen meesterwerkje ‘Het kleine sterven’ moeiteloos overklast. Doe daarbij een topcast met Warre Borgmans als de bemoeizieke meneer Genoeg, Wilfried De Leeuw, de politieke nestor die maar geen afscheid kan nemen van het politieke toneel: ‘Als ik weg ben, dan ben ik echt weg hé.’, die de verpersoonlijking is van de graaicultuur, de oude politiek van smeergeld ontvangen (o.a. van de immo lobby n.v.d.r.), homofoob, seksistisch en racistisch is (‘Ga terug naar Holland en maak ze daar gelukkig.’, ‘Het is tijd voor een Nexit’, …), Michaël Pas die zijn zoon Stefaan speelt die het tot premier schopte en er een wat saai maar degelijk imago op nahoudt tot ie in het oog van een internetstorm terecht komt wanneer een seksfilmpje viraal gaat (‘We zitten momenteel aan 21 miljoen views!’ meldt Wilfried fijntjes) waar hij de liefde bedrijft met de kunstenares met migratieachtergrond Aicha Beck (prachtige rol van Sara Lâm die in feilloos Algemeen Nederlands poëtische woordporno brengt verwijzend naar libellen, dan weer door de alliteratie als stijlfiguur te hanteren die als een waar orgasme in de oren klinkt) en voeg daar tenslotte nog een modern maar ook ingenieus lichtplan aan toe en je hebt een waanzinnig straffe voorstelling. 

Recensie: Genoeg! ★★★★★

Recensie Un loup pour l homme ★★1/2

desc

woensdag 11 december 2019 Theatre National BrusselBert Hertogs

Met Un loup pour l’homme is Violette Pallaro na haar debuut Tabula Rasa aan haar tweede voorstelling toe. Ook hiervoor deed ze beroep op getuigenissen van mensen om tot een productie te komen die focust op de rollen die we in het dagelijks aannemen. Ofwel: hoe we soms zelf een toneeltje opvoeren afhankelijk van de omstandigheden. Het levert helaas een aaneenschakeling van korte scènes op waardoor de creatie erg fragmentarisch en wat vrijblijvend aanvoelt. En ook al duurt Un loup pour l’homme maar een uurtje, toch weet ze niet altijd te boeien. Dat komt omdat sommige verhaaltjes gewoon niet sterk genoeg zijn.

Recensie: Un loup pour l homme ★★1/2

Recensie Vita Siyo Muchezo Ya Watoto ★★1/2

desc

dinsdag 10 december 2019 Bourla AntwerpenSascha Siereveld

Soms komen we een theaterzaal buiten met het gevoel ‘hier moeten we nog een nachtje over slapen voor we iets op papier zetten’. Bij ‘Vita Siyo Muchezo Ya Watoto ‘ (‘Oorlog is geen kinderspel’ ) van Théâtre & Réconciliation en KVS is dat ook het geval. Puur als theaterstuk vinden we het te fragmentarisch, te weinig coherent en een aantal momenten werken niet echt. Op een bepaald ogenblik zijn we gewoon naar de diapresentatie van een reis naar Goma aan het kijken die door Valentijn Dhaenens live van commentaar wordt voorzien. Het geheel heeft te veel weg van een georganiseerde improvisatie die ter plaatse door regisseur Frédérique Lecomte nog een beetje in goede banen wordt geleid. En toch … De getuigenissen van de moeders die alles achter moesten laten, de kritische kijk op ngo’s, het mechanisme achter kindsoldaten, het doorprikken van de stereotiepe denkbeelden over Afrika, … het zijn stuk voor stuk ijzersterke elementen die je als publiek ook echt raken. Want zoals Jean Coërs het op een bepaald moment zegt: “Kunst is een wapen.” Zo is ‘Vita Siyo Muchezo Ya Watoto‘ een wapen tegen onbegrip en vooroordelen; een wapen in de strijd om verdraagzaamheid en verzoening.

Recensie: Vita Siyo Muchezo Ya Watoto ★★1/2

Recensie Bruegel ★★

desc

vrijdag 6 december 2019 Bourla AntwerpenBert Hertogs

Bruegel van Lisaboa Houbrechts wil te veel in de Bourla. De twee uur durende voorstelling gaat over feminisme, het conflict tussen schepper (Bruegel) en schepsel (Dulle Griet) hier een van de sterkste scènes uit de voorstelling, gender(fluïde zijn), het huidige debat naar aanleiding van de daling van de cultuursubsidies en ook de zoektocht naar de Vlaamse canon zit erin verweven: hier via Bruegel – gespeeld door de immer grappige voormalige percussionist van School is Cool Andrew Van Ostade - die door zijn Dulle Griet verweten wordt niet de wereld te hebben getoond zoals ie werkelijk was, maar zoals de kopers van zijn werk hem wilden zien. Idyllische schilderijen zien we terwijl Bruegel in werkelijkheid arme boeren voor zich zag. Of hoe zo het debat tussen commerciële cultuur en gesubsidieerde ook in Bruegel gevoerd wordt: ‘Mijn uitgever zei: ‘ge zijt nen echte artiest. Ge gaat niets verkopen. We gaan er ‘Bosch’ op zetten.’ Want wie gaat er 20 Bruegels kopen?’

Recensie: Bruegel ★★

Recensie Dragon ★★

desc

dinsdag 3 december 2019 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Met zijn politiek geïnspireerd theaterstuk Dragon, toont de Chileense regisseur Guillermo Calderón twee leden van het theatercollectief de Draak. Vroeger was het een Draak met drie koppen, maar nadat een actrice eruit stapte omdat ze een kunstcrisis doormaakte, zijn ze nog met twee. Een schoonmaakster van een tentoonstellingsruimte biedt zich aan die na verloop van tijd ook werd ingezet om mee tentoonstellingen op te bouwen. Het idee? Een re-enactment van de moord op de antikoloniale activist Walter Rodney in 1980, die auteur is van onder andere ‘How Europe underdeveloped Africa’. Wat daarvoor nodig is? Een rode wagen die explodeert waar de twee overgebleven leden van Dragon in zitten. De poetshulp hebben ze nodig om de explosie in gang te steken. Die twijfelt geen seconde en stemt toe. Verder is er nog een papieren zak nodig waarin de walkietalkies moeten zitten die uiteindelijk de explosie zullen veroorzaken.

Recensie: Dragon ★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter