<<    >>

Recensie Aida

desc

zondag 28 mei 2017 Tour and Taxis BrusselBert Hertogs

Met ‘Aida’, wellicht een van de bekendste van de 26 opera’s die Verdi schreef, sluit de Munt het Muntpaleis op Tour & Taxis. Volgend seizoen verwelkomt het operahuis zijn bezoekers opnieuw in betere omstandigheden in de gerenoveerde zaal aan het Muntplein. Maar eerst was het nog een keer puffen en zweten geblazen in de tent waar men noodgedwongen langer beroep op moest doen dan aanvankelijk gepland omdat de renovatiewerken van de schouwburg vertraging hadden opgelopen. Met slechts één productie die wat ons betreft ver boven de rest uitstak, de musical ‘Sweeney Todd’ dan nog wel, zagen we verder weinig spraakmakende voorstellingen in het Muntpaleis. Ook ‘Aida’ had als afsluiter kennelijk niet de ambitie om iets ongeziens scenisch toe te voegen. Integendeel, regisseur Stathis Livathinos, die zijn allereerste operaregie neerzet en artistiek directeur van het Nationaal Theater van Griekenland is, bleef mooi binnen de lijntjes kleuren, verwees naar Egyptische goden (de jakhalskop van de god Anubis, de havik die verwijst naar Horus, en het mythologisch dier met de lange snavel naar de god Seth). Zo zie je dat de regisseur voor een letterlijke en ceremoniële lezing (in het ontvangen van het goddelijke zwaard bv.) is gegaan, terwijl Aida eigenlijk voornamelijk draait om een driehoeksverhouding die in eender welke context zou kunnen plaatsvinden. Verdi koos ervoor om die te laten afspelen met op de achtergrond een confict tussen Ethiopië en Egypte om de heel eenvoudige reden dat zijn opdrachtgever de Egyptische kedive (de onderkoning) was, niets meer niets minder.

Recensie: Aida

Recensie Infinite now

desc

zondag 30 april 2017 Opera AntwerpenBert Hertogs

Met stip is ‘Infinite now’ de muziektheatervoorstelling waar het meest aantal toeschouwers de zaal verlaten tijdens het muziektheaterfestival Opera 21. Dat kan op twee zaken wijzen: ofwel is het een steengoede voorstelling die té gevoelige thema’s aansnijdt en daardoor toeschouwers op hun paard zet. Ofwel vraagt ze te veel van het publiek. Voor deze creatie van de Amerikaans-Israëlische componiste Chaya Czernowin, haar derde opera, is het een combinatie van beide.

Recensie: Infinite now

Recensie Nachtschade Aubergine

desc

zaterdag 29 april 2017 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Claron McFadden heeft drie identiteiten. En geen van die drie – Amerikaans, Europees en zwart – is volledig. Ze trok voor de voorstelling ‘Nachtschade: Aubergine’ naar Toledo (Spanje), Rabat (Marokko), Sicilië (Italië), Chania (Griekenland) en Istanboel (Turkije) op zoek naar de oorsprong van de aubergine. Die groente was oorspronkelijk groen, vindt zijn oorsprong in Zuidoost-Azië maar veranderde na verloop van tijd van kleur toen die zijn opmars verder zette naar Europa. In die vorm ging de groente ook terug waardoor er nu twee soorten aubergine bestaan, maar de bordeauxkleurige de meest gekende is.

Recensie: Nachtschade Aubergine

Recensie Revelations

desc

vrijdag 21 april 2017 deSingel AntwerpenBert Hertogs

De langste zeventig minuten ooit uit ons ganse jonge leven. Dat leek ‘Revelations’ van Wouter Van Looy, Wim Henderickx en Muziektheater Transparant wel. Een extatische liefdesrelatie met de goddelijke Ander. Dat is het uitgangspunt van de voorstelling op basis van de tekst ‘Visioenen’ van de 13de-eeuwse dichteres en mystica Hadewijch d’Anvers. De regie is van de hand van Wouter Van Looy.  Voor de compositie tekende Wim Henderickx wiens muziek die naar de Middeleeuwse en vroegrenaissance muziek refereert met een snuifje invloeden uit het Midden-Oosten voorzien wordt van de electronica van Jorrit Tamminga. Het geheel ademt traagheid uit, en wil vooral een sfeer oproepen, die van de goddelijke extase, visioenen en onthechting.

Recensie: Revelations

Recensie Menuet

desc

woensdag 19 april 2017 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Muziektheater dat van begin tot einde (erotische) spanning uitstraalt. Dat brengt LOD Muziektheater met ‘Menuet’, in het Duits, naar Louis Paul Boons roman die vertaald werd naar die taal in 1975. Het oorspronkelijke werk is 20 jaar ouder. Drie personages staan centraal: de man die in een vrieskelder van een bedrijf werkt, de vrouw die kinderkleren verkoopt en het meisje dat hen helpt bij het huishouden. Daan Janssens tekende voor de compositie, Fabrice Murgia voor de regie. In de cast horen we sopraan Cécile Granger, bariton Raimund Nolte en sopraan Tineke Van Ingelgem. Murgia kiest ook voor de herhaling, door enkele scènes te spelen en laten zingen door een van de personages zodat we als toeschouwer de zaken bekijken vanuit zijn of haar standpunt. Zo kent de voorstelling dus drie delen: de vrieskelder (standpunt van de man), Mijn planeet (standpunt van het meisje) en Het eiland (standpunt van de vrouw).

Recensie: Menuet

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news