<<    >>

Recensie The Christmas Show ★★★1/2

desc

zondag 23 december 2018 Lotto Arena MerksemBert Hertogs

The Christmas Show is al enkele jaren een traditie in Nederland en nu wordt daar ook aan gewerkt in Vlaanderen. De allereerste editie, Merksemnaar Mark Tijsmans stond in voor regie en script, was dan ook een feit in de Lotto Arena en volgend jaar komt deze kerstshow alvast opnieuw naar de Lotto Arena. Het concept: een aantal Vlaamse artiesten zingen bekende kerstliedjes, solo, in duet of met z’n allen om zo de kerstsfeer bij het publiek (en de kijkers van atv op kerstdag) aan te wakkeren. Een verhaaltje wordt tussen de songs geweven dat uiteindelijk tot de intrede van niemand minder dan de kerstman leidt. Deze keer ging het verhaal over Claus Strofobi, gespeeld door Ludo Hellinx. Hij steelt de slee van de kerstman omdat ie niet houdt van Kerstmis (simpelweg omdat ie eenzaam is). Hij zet iedereen op het verkeerde been met pakjes waarin rijmpjes zitten die niet af zijn zodat ze reizen naar onder andere New York, Londen, Parijs en Rio. Claus zal kerst uiteindelijk leren appreciëren wanneer ie de liefde ontdekt in de oma van Katootje (Goele De Raedt). Die laatste is nochtans hevige fan van Polle Pap, Paul Michiels, die ze de ganse tijd zit te zoeken. Maar uiteindelijk kiest ze voor Claus. De secret santa op het einde dit jaar was niemand minder dan Bart De Wever die de loftrompet stak over de bescheidenheid van de Antwerpenaar. De kerstman zei dat ie het liefst van al naar Antwerpen komt omdat daar de beste kinderen, papa’s en mama’s wonen, de beste burge… kerstman ook en er de beste kerstshow te zien is. Qua bescheidenheid kan dat alvast tellen. Geen idee of de burgervader de ganse show gezien heeft, feit is dat ie vooral dezelfde partijkaart heeft als de regisseur van de show en dus extra lief was. Wij zagen immers nog wel wat verbeterpuntjes.

Recensie: The Christmas Show ★★★1/2

Recensie Le show de Noel ★★★1/2

desc

zondag 23 december 2018 Koninklijk Circus BrusselBert Hertogs

Le show de Noël van Studio 100 (uitspreken als: Studio cent in Franstalig België) is de Sinterklaasshow light qua story telling maar dan met een véél enthousiaster – eigen aan de Franstalige cultuur – publiek en een andere figuur die op het einde het podium komt, hoewel ook hij een witte baard heeft en rood gekleed is. Was het thema dit jaar in het Sportpaleis nog circus, dan koos de producent uit Schelle in Franstalig België voor een attractiepark dat geopend moest worden: ‘Croquetteland’, vernoemd naar het koosnaampje dat Natalie gebruikt voor de kinderen: ‘les croquettes’. Presentatoren van dienst zijn Nathalie en Fred (de Franstalige Gert) die net als hun Vlaamse originelen wel eens een misverstand tegenkomen. Dat park moet vandaag opengaan maar Fred heeft Nathalie verkeerd verstaan toen ie werknemers aannam. In plaats van ‘Venez en avance’ (‘kom wat vroeger’) had ie hen ‘Prenez des vacances’ (‘neem vakantie’) gezegd. Over twee weken zullen de werknemers er dus pas zijn. Wie kan dan het spookhuis, de goochelshow, de grime en verkleedstand, het eendjes vissen-kraam, de rollercoaster en het ijsjeskraam bemannen? Niemand minder dan La garde de nuit (‘Nachtwacht’) dat naast Blinky Bill voor het eerst op het podium staat in Franstalig België, Bumba, Maya l’abeille, Lutin Plop, Pat Le Pirate (Piet Piraat) en Fred et Samson moeten daarbij helpen.

Recensie: Le show de Noel ★★★1/2

Recensie Scrooge de musical ★★★★1/2

desc

zondag 9 december 2018 Stadsschouwburg AntwerpenSascha Siereveld

Vergeet ‘The Sound of Music’ of ‘Annie’, want met ‘Scrooge de Musical’ heeft Music Hall een absolute topper en kerstklassieker in spe gecreëerd die ons zelfs op een druilerige zondagmiddag ergens begin december probleemloos in volle kerststemming kon brengen.  De lekker ouderwetse, Victoriaanse sfeer van Charles Dickens’ ‘A Christmas Carol’ werd vlot gecombineerd met gloednieuwe, filmische muziek van Dirk Brossé. Vanni Viscusi voorzag daarbij enkele mooie en speelse choreografieën die deden dromen van dansen op het ijs en romantische winterbals. Frank Van Laecke en Allard Blom tekenden voor tekst en script en Warre Borgmans mocht in de huid kruipen van ’s werelds bekendste vrek: Ebenezer Scrooge. Het werd niet de meest donkere en hatelijkste gierigaard, maar eerder een verloren ziel die ondanks al zijn cynisme, schijnbaar verstilde hart en haat voor Kerstmis zich duidelijk liet raken door wat hij tijdens het bezoek van de drie geesten van Kerstmis zag. Warre Borgmans voelde zich duidelijk erg goed in deze rol en straalde dat ook uit. Hij wist ons ook meer dan aangenaam te verrassen met zijn zang. Wie had ooit gedacht dat Warre de musicalster van 2018 zou worden?

Recensie: Scrooge de musical ★★★★1/2

Recensie I Was Looking At The Ceiling ★★★1/2

desc

vrijdag 9 november 2018 Theatre National BrusselBert Hertogs

Het conservatorium van Brussel bracht met het 23 jaar oude ‘I was looking at the ceiling and then I saw the sky’ van John Adams en een libretto van June Jordan een puike muziektheatervoorstelling die het midden houdt tussen een opera en een Broadwaymusical (via de jazzarrangementen ook) onder de muzikale leiding van Philippe Gérard in Théâtre National. Een première voor het Belgische publiek is deze creatie want het werk werd nooit eerder opgevoerd in onze zalen. 7 studenten uit de afdelingen klassieke muziek en jazz onder leiding van Thierry Fiévet stonden op het podium. 8 muzikanten begeleidden hen. De voorstelling van de personages gebeurt erg snel. De zanger of zangeres treedt naar voor op het podium terwijl de naam van het personage geprojecteerd wordt en vervolgens de belangrijkste kenmerken te zien zijn. Daarna volgen we in losse scènes hun levens die een uur aan een stuk meer diepgang aan de karakters moet geven. Vervolgens vindt de aardbeving plaats die hun levens letterlijk en figuurlijk door elkaar zal schudden. De aanloop naar die gebeurtenis, die echt plaatsvond in 1994, is dus aan de lange kant. En hoewel een uur lang is, blijft wat je weet van hen uiteindelijk aan de magere kant.

Recensie: I Was Looking At The Ceiling ★★★1/2

Recensie Hans en Grietje ★★★★

desc

zondag 28 oktober 2018 Stadsschouwburg AntwerpenBert Hertogs

Een geweldig grappige Hans en Grietje met vette muzikale knipogen. Dat toonde Music Hall op de perspreview en try-out van hun jongste sprookjesmusical in de Stadsschouwburg in Antwerpen. Brigitte Derks tekende voor de regie, het script en liedjesteksten terwijl Chris Van Tongelen en Paul Vermeulen instonden voor de muziek. Het levert verwijzingen op naar Sister Act in het gospelnummer ‘Hallelujeeh’ wanneer het gezelschap de heks verslaat en qua choreografie zit er een stukje heerlijke figuurdans op een rij, een cirkel trekkend over het podium, in. Verder zien we hen de Ierse volksdanskaart trekken (verwijzend naar Riverdance en Lord of the dance bv.) en op het einde mag de prins even de frontman van een Vlaamse boysband/schlagerband spelen op ‘Ik hou van jou’ waarbij Assepoester straal genegeerd wordt. ‘Ik hou van jou’ moet de prins overigens tot het einde houden. Het is de running gag van de voorstelling. ‘Ik vin da ier een vree speciale situatie.’ in sappig West-Vlaams is niet alleen met stip een van de meest hilarische quotes van dikbil Whoppie (Charline Catrysse), die alle moeite van de wereld heeft om haar dieet te volgen, net die zin kwam ook niet zelden in ons op tijdens de show.

Recensie: Hans en Grietje ★★★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter