Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com
>>

New Event The Turn Of The Screw

De Munt Brusselzondag 31 januari 202115:00

Info:

De wintermaanden worden dit seizoen wel erg spookachtig in de Munt. In januari huiveren we met Benjamin Brittens laatste kameropera The Turn of the Screw. Andrea Breth neemt het veelgelaagde en dubbelzinnige gothic horrorverhaal onder handen met dirigent Ben Glassberg die als muzikaal medium de spookgestalten verklankt.

COMPONIST, LIBRETTIST EN WERK

The Turn of the Screw is de laatste kameropera van Benjamin Britten. Op het moment dat het werk in 1954 in première gaat, staat die al te boek als een van de belangrijkste Britse (opera) componisten aller tijden. Hij had in 1944 naam gemaakt met Peter Grimes, dat bijna op slag een repertoirewerk werd. Vlak na de Tweede Wereldoorlog koos hij bewust voor een compactere bezetting en schreef hij zijn eerste kameropera: The Rape of Lucretia. Ook dat werk was meteen en schot in de roos. Hij ging verder op dat elan met de komedie Albert Herring maar vooral zijn derde poging in het genre, The Turn of the Screw, was een onmiddellijk en ongeëvenaard succes. Voor het libretto baseerde Britten zich op de gelijknamige novelle van Henry James. Daarin ontdekken we een gouvernante die op het landgoed Blyth de zorg voor de kinderen Miles en Flora op zich neemt. Al snel ontdekt het kamermeisje dat de kinderen worden opgejut door twee spookfiguren: Miss Jessel en de venijnige Peter Quint. Ze doet er alles aan om haar kroost te beschermen… of is zij het die zich alles inbeeldt? De componist schakelde voor het eerst de hulp in van Myfanwy Piper, met wie hij nadien nog meerdere keren samenwerkte, onder meer aan de tekst voor Death in Venice. De auteur is de mater familias van de bekende Britse Piper-kunstenaarsfamilie en de echtgenote van beeldend kunstenaar John Piper. Ook hij was als scenograaf betrokken bij verschillende van Brittens opera’s. In het originele verhaal van James speelt de auteur met de voortdurende ambiguïteit van zijn tekst. Als lezer word je voortdurend op het verkeerde been gezet: zijn de spookverschijningen echt? Wie is er verantwoordelijk voor de dood van de jonge Miles? Is de gouvernante gek of zijn wij het? “The ceremony of innocence is drowned.” W.B. Yeats, The second coming Ook in de opera gaan Piper en Britten op zoek naar een – onmogelijk – antwoord op deze vragen. Maar het libretto schenkt daarnaast veel aandacht aan de jeugdige rebellie van Miles en Flora en de geïnsinueerde pedofilie van Peter Quint. Thema’s die uiteraard in de oorspronkelijke novelle ook aan bod komen. Geïnspireerd door het bovenstaande vers van W.B. Yeats was het verlies van (jeugdige) onschuld een terugkerend thema in het oeuvre van de componist. In geen van zijn werken is die thematiek zo nadrukkelijk uitgewerkt als in The Turn of the Screw. Al deze twijfels en allusies worden in de kameropera voornamelijk muzikaal bewerkstelligd. Als toeschouwer zie je de zangers op scène staan en dus kan Britten voor de fantoompersonages Miss Jessel en Peter Quint niet rekenen op de verbeelding van zijn publiek. Maar door de bijtende dissonanties nu eens in de partij van de Governess, dan weer bij tenorrol Peter Quint te stoppen, realiseert Britten een soortgelijke verwarring in zijn partituur. Net als in het gros van zijn oeuvre, zoekt Britten in The Turn of the Screw de grenzen van de tonaliteit op. Met het twaalftonige Screw-thema dat voor elk van de zestien scènes in een gevarieerde vorm terugkeert, knipoogt hij bovendien naar de dodecafonische muziek van Arnold Schönberg. Het werk was een opdracht van de wereldberoemde kunstbiënnale van Venetië en kende daar zijn wereldpremière in het Teatro La Fenice. Vandaag is The Turn of the Screw, samen met Peter Grimes, de meest uitgevoerde opera van Benjamin Britten. En Britten de meest uitgevoerde operacomponist uit de twintigste eeuw.

CONCEPT

Voor haar productie blijft het Duitse theatericoon Andrea Breth zoals steeds erg trouw aan de visie van Britten en Piper. De regisseuse bouwt voort op het hierboven vermelde citaat van Yeats en staat stil bij het verlies van onschuld en de plotse verantwoordelijkheid die adolescenten wordt opgedrongen. Ze bevraagt hoe een maatschappij zijn jongeren behandelt en hoe een individu zijn eigen kindertijd kadert. Daarbij staat ze stil bij gevoelens als jeugdsentiment of het verterende schuldgevoel dat door jeugdzonden komt opborrelen. “You shall be mine and I shall save you.” Governess, The Turn of the Screw (Akt II, scène 8) Breth stelt zich dezelfde vragen als Britten: draait The Turn of the Screw over seksueel misbruik, dat de gouvernante niet onder ogen durft te zien? Is dit een emancipatorische strijd tussen zich vrijvechtende jongeren en een overbeschermend moederfiguur? Wie heeft er gelijk in het woordtegen-woord tussen de kinderen en hun kinderjuffrouw: Miles en Flora die klagen over hun gewelddadige Governess of de voogdes die beweert haar kroost te beschermen. In Breths nieuwe productie ligt de nadruk echter niet zozeer op de onzichtbare figuren, maar op de ongesproken woorden en de onderdrukte emoties. Zo transformeert ze de demonische horrornovelle tot een psychologische thriller.


Tickets: www.demunt.be


- bovenstaande tekst valt buiten de verantwoordelijkheid van de redactie van concertnews.be -
- the text above is not subject to the responsibility of the editors of concertnews.be -

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Podcast
  • Facebook
  • Twitter