>>

Recensie Ghost le musical ★★★★

desc

zondag 26 januari 2020 Theatre Mogador ParijsBert Hertogs

Ghost, de cultfilm met Patrick Swayze, Demi Moore en Whoopi Goldberg, staat 30 jaar na zijn première in een musicalversie in het Théâtre Mogador in Parijs. Of het nu muziektheater is, theater met een aantal liedjes of musical, laten we in het midden. Gek veel songs hebben Dave Stewart (die Eurythmics mee heeft opgericht) en Glen Ballard (componist of arrangeur van o.a. Michael Jackson, Elton John, Aerosmith, Céline Dion en Alanis Morissette) immers niet gestoken in deze productie. En het enige dat het grote publiek kent, is ongetwijfeld ‘Unchained melody’ van Righteous Brothers hier te zien in combinatie met de legendarische pottenbakscène die sensualiteit en erotiek tegelijkertijd uitstraalt. Hoewel de voorstelling op die song na geen enkele hit bezit, wil dat daarom niet zeggen dat er op muzikaal vlak niets te ontdekken valt. Integendeel. Zo mag de Nederlandse Moniek Boersma een rijk palet aan emoties tonen als Molly Jensen, van passioneel stapelverliefd – er wordt wat afgekust! - op haar Sam (Grégory Benchenafi), dromerig en hoopvol de toekomst tegemoet kijkend in openingssong ‘Devant nous’ wanneer ze als koppeltje net gesetteld zijn, over verdrietig, boos en toch ook weer hoopvol na diens overlijden wanneer ie neergeschoten is – later zal blijken dat Willy Lopez (Benoit Charron) de moord op bestelling uitvoerde omdat Sams collega Carl Bruner (Philippe Touzel) in geldnood zit – in het prachtige ‘Toi’.

Recensie: Ghost le musical ★★★★

Recensie Girl from the north country ★★★★1/2

desc

dinsdag 7 januari 2020 Gielgud Theatre LondenBert Hertogs

Een van de beste tijdelijke musicalgezelschappen die op dit moment aan het werk te zien is, in Londen, is de hoofdcast en het ensemble van Girl from the north country. Twee jaar geleden zag deze musical van Conor McPherson het levenslicht. De productie speelde in the Old Vic, transfereerde met nagenoeg dezelfde cast naar het Noël Coward Theatre en nu is het Gielgud Theatre aan de beurt waar we een nieuwe cast aan het werk zien voor een beperkte run van slechts acht weken. Wie de productie wil zien, moet zich dus reppen. Op 1 februari 2020 is het namelijk gedaan. 6 dagen later gaan op Broadway de eerste previews door in het Belasco Theatre met een Amerikaanse cast.  Wat deze productie fenomenaal maakt, is de prachtige meerstemmige samenzang tussen ensemble (die vaak in close harmony zingen achter een vintage microfoon) en de castleden. Op die manier krijgen we juweeltjes van arrangementen te horen, die lekker warm klinken en soms ook de minimal kaart trekken met viool (Charlie Brown), contrabas (Don Richardson), piano (Tarek Merchant), akoestische gitaar (Pete Callard) en mondharmonica (Steffan Harri).

Recensie: Girl from the north country ★★★★1/2

Recensie Mary Poppins ★★★★1/2

desc

maandag 6 januari 2020 Prince Edward Theatre LondenBert Hertogs

De nieuwe versie van de musical Mary Poppins die sinds 23 oktober 2019 in Londen loopt, is een topvoorstelling. Eerlijk? In de originele songtekst en muziek van Richard M. Sherman en Robert B. Sherman zit dan ook wellicht de sterkste zin vol waarheid die je in geen enkel andere musical vindt en deze voorstelling dan ook ver boven alle andere musicals doet uitstijgen wat ons betreft. In het heerlijke ‘Jolly Holiday’ horen we Mary Poppins immers zingen: ‘Oh, it‘s a jolly holiday with you, Bert. Gentlemen like you are few.’ Als je dat maar weet! De relatie tussen Poppins en Bert is als we dat naar vandaag zouden vertalen ‘complicated’. Maar, tot grote vreugde van de fans komt er een kus, op de wang, of wat dacht je naar het einde van de voorstelling toe. Bert, gespeeld door Charlie Stemp mag samen met een over de ganse lijn betoverende Zizi Strallen (rol van Mary Poppins) gedistingeerd overkomen. Het duo mag toch ook speels, vrolijk en pret maken in door Matthew Bourne en Stephen Mear heerlijk gechoreografeerde nummers, die verwijzen naar het cabaret van weleer, en de grootsheid van een ensemble als 42nd Street in ‘Jolly holiday’ en het magistrale tapdansen in publieksfavoriet ‘Step in time’ in het tweede bedrijf waarbij we Stemp ook even ondersteboven zien wandelen hoog in de nok boven het podium.

Recensie: Mary Poppins ★★★★1/2

Recensie Lazarus Musical ★★★★1/2

desc

zondag 5 januari 2020 DeLaMar Theater AmsterdamSascha Siereveld

Of het nu waanzinnige genialiteit of geniale waanzin is, laten we in het midden. Feit is wel dat ‘Lazarus’ van Stage Entertainment het beste van David Bowie weet te combineren met de rijke beeldtaal van het duo Ivo van Hove en Jan Versweyveld. Wie een feel-good jukeboxmusical verwacht waarin een flutverhaaltje de hits van Bowie aan elkaar rijgt, komt van een kale reis terug. ‘Lazarus’ is een aangrijpend stuk over de zoektocht naar bevrijding: bevrijding van wat de mens bindt in deze wereld en bevrijding van de waanzin in het hoofd van Newton. Het gaat over de strijd tussen vastklampen aan hoop in de verschijning van het meisje, het verleden in de figuur van Marie-Lou en Valentine als de personificatie van verraad en wanhoop. ‘Lazarus’ neemt je mee in de geestestoestand van de man die alles had, de man die de wereld verkocht en nu als excentrieke kluizenaar zijn dagen slijt. En op die tocht trakteert een sterke cast met o.a. Pieter Van Nieuwenhuyze, Juliana Zijlstra en de geweldig sterke Pieter Embrechts je op enkele pareltjes van David Bowie.

Recensie: Lazarus Musical ★★★★1/2

Recensie Cinderella ★★

desc

vrijdag 20 december 2019 Stadsschouwburg AntwerpenSascha Siereveld

Voor producent Music Hall is hun nieuwste kindje ‘Cinderella’ de opvolger van ‘Peter Pan, The Never Ending Story’. Wat ons betreft is het eerder ‘Peter Pan, The Never Ending Story’  van de Aldi. In concept is het vergelijkbaar, maar waar de eerste productie nog kon rekenen op een hele schare hits waaronder ‘One day I’ll fly away’, ‘Forever young’ en ‘You raise me up’, moet ‘Cinderella’ het stellen met een hele reeks onbekende nummers die achter elkaar worden geplakt en slechts twee herkenbare nummers: ‘I Gotta Feeling’ van The Black Eyed Peas en ‘(Everything I Do) I Do It for You’ van Bryan Adams. ‘Cinderella’ heeft geen spectaculaire en oogverblindende grafische projecties die de meest wonderbaarlijke werelden oproepen, maar moet het daarentegen stellen met een geprojecteerd potloodsilhouet om  aan te geven dat we van locatie wijzigen. En al doen de dansers en de hoofdcast nog zo hun best, ‘Cinderella’ slaagt er op geen enkel moment in om een magische en sprookjesachtige sfeer op te wekken.

Recensie: Cinderella ★★

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter