Het meisjeskoor Scala onder leiding van de gebroeders Kolacny bestaat ondertussen al dertig jaar en dat is meer dan reden genoeg om er een reeks concerten aan te wijden. Dat Scala in haar drie decennia een hele weg heeft afgelegd, is goed te merken in de show die ze aflevert. Het gaat al lang niet meer om een statische kooropstelling die enkel door Steven begeleid wordt op piano. Tegenwoordig is een optreden van Scala & Kolacny Brothers een bruisend schouwspel met een knap uitgewerkt lichtplan en passende choreografieën van Lokke Dieltiens. Wat wel gebleven is, is het geweldige koorwerk met de beeldige meerstemmigheid die liedjes als ‘Creep’, ‘Nothing Else Matters’, ‘Kom Naar Huis’ en uiteraard ‘With Or Without You’ naar een heel ander niveau tillen.

Het mogen dan wel levende legendes uit de Ierse folk zijn, een legendarisch concert kunnen we de doortocht van ‘The Dublin Legends’ bezwaarlijk noemen. Séan Cannon was er voor deze concertreeks niet bij en had zich laten vervangen door zijn zoon James. En daar wrong het schoentje. Hoe hard Gerry O’Connor zich ook uitsloofde op zijn viool en Paul Watchorn de snaren van zijn banjo bespeelde alsof hij door de duivel bezeten was, het kon gewoonweg niet camoufleren dat James uit tempo en naast de toon zong. Gelukkig kregen ‘The Dublin Legends’ in het tweede deel bijstand van Phelim Drew, de zoon van de medeoprichter van de ‘The Dubliners’ Ronnie Drew. Die bewees dat daar de appel niet ver van de boom was gevallen en zorgde met ‘Three Lovely Lassies From Kimmage’ voor de heerlijke pubsfeer waarop we hadden gehoopt.

Op 1 november mag Salvatore Adamo 82 kaarsjes uitblazen op zijn verjaardagstaart. Wanneer je naar een concert gaat van zo’n monument uit de muziekgeschiedenis, moet je je verwachtingen bijstellen. Met de correcte instelling kan je vervolgens volop genieten van een unieke belevenis. Salvatore Adamo bracht dan ook een sfeervol en spetterend optreden van meer dan 2,5 uur (zonder pauze) waarin 36 liedjes de revue passeerden en er in vier talen gezongen werd. De lat mag dus heel hoog gelegd worden. Gen Z, eat your heart out! En wanneer Salvatore Adamo zo door zijn oeuvre grasduint, valt meteen op hoe immens veel hits de man gehad heeft. Van ‘Dolce Paola’ over ‘Sans toi, ma mie’ en ‘Mes mains sur tes hanches’ tot het onsterfelijke ‘Vous permettez, monsieur ?’ en uiteraard ‘Tombe la neige’. Ze kregen allemaal een plaats in ‘Salvatore Adamo: C’est ma vie’. Het publiek in de Koningin Elisabethzaal van Antwerpen genoot met volle teugen van de topprestatie van hun idool en kon er (net als Salvatore Adamo zelf) maar geen genoeg van krijgen. Tijdens ‘Les filles du bord de mer’ leek het zingende en dansende publiek wel een golvende zee van vreugde. Salvatore Adamo stond de menigte op het podium als één brok energie op te zwepen. En dan te bedenken dat het concert op dat moment al meer dan twee uur bezig was. Het illustreert perfect waarom we na afloop iemand hoorden zeggen: “Hij kan het nog steeds!” We kunnen dat enkel volmondig beamen.

Een volledige staande ovatie ontvingen Lissa Meyvis en Hans Peter Janssens met hun 5-koppig orkest in een uitverkochte Rode Zaal van het Fakkeltheater na een weergaloos concert. Magical Musical Memories stond volledig in het teken van musical. Janssens wist een knap uitgebalanceerde setlist samen te stellen die nostalgische klassiekers als Kiss me Kate, My fair lady en Mary Poppins in het eerste deel wist te blenden met recentere musicalsuccessen zoals Les Misérables, Phantom of the opera, Tarzan, Cats en The Lion King. Het resultaat was een evenwichtig concert waar de klassieke sopraan die Meyvis is volledig tot haar recht kwam naast de bakken internationale ervaring die bariton Janssens kan voorleggen.

Volgend jaar in augustus is het al vijftig jaar geleden dat de wereld afscheid moest nemen van Elvis Presley. Gelukkig liet hij een gigantische catalogus van liedjes achter voor ons én hebben we de fenomenale Bouke om zijn muziek levend te houden. In Vlaanderen is hij nog vrij onbekend, maar dankzij zijn overwinningen in televisieprogramma’s als ‘Waar is Elvis?’, ‘The Winner Takes It All’ en ‘The Tribute: Battle of the Bands’ ligt dat bij onze noorderburen gelukkig al anders. En laat ons eerlijk zijn: met wat we te zien en te horen kregen tijdens ‘Bouke Rocks Elvis’ begrijpen we ten volle waarom hij de overwinningen in deze talentenjachten aan elkaar reeg. Bouke heeft geen kitscherig wit pak met olifantenpijpen en een massa strass-steentjes nodig om het repertoire van The King geloofwaardig over te brengen. Bouke kan dat met zijn charme, zijn humor, een fenomenaal straf stemgeluid en zijn energie … een gigantische dosis energie. Doe daar een kwartet van backings bij en een bandje met een reeks blazers en we waanden ons even in het Las Vegas van de jaren ’70.