Een wervelende surrealistische voorstelling. Dat is Alizé de allereerste Europese show in residentie van Cirque du Soleil in Berlijn. De kers op de al erg smakelijke taart is dat deze productie een Belgisch tintje heeft. Niet alleen lijkt de komische goochelaar, de introverte surrealist Félix gebaseerd op Magritte (inclusief bolhoed en paraplu) voortreffelijk gebracht door de Zwitser Pierric Tenthorey, maar staan er maar liefst twee Belgen te schitteren in Alizé: Charlotte Van Royen en Amber Van Wijk. In totaal telt deze productie trouwens 43 artiesten uit 21 landen. 15 verschillende talen spreken ze.

Universeel en tijdloos. Dat is het wondermooie, vreugdevolle en opwindende Alegria In a new light van Cirque du Soleil. Deze voorstelling die in 1994 het levenslicht zag en tot 2013 tourde, maakt in haar herwerkte versie naar aanleiding van haar 25ste verjaardag sinds 2019 haar naam dus nog steeds waar. Alegria betekent in het Spaans namelijk onder andere zo veel als vreugde en opwinding.

Collectif Malunés is een zeer geliefd nomadisch franco-belgisch circuscollectief. Het werd in 2009 opgericht door drie Vlamingen en een Française. Negen jaar geleden mochten Antwerpse toeschouwers kennis maken met hun voorstelling Forever Happily en vier jaar geleden ontdekten ze de broers Vincent en Simon Bruyninckx in Bitbybit waarbij ze tijdens een stalen kaak-act met een mondstuk in elkaars mond elkaar in evenwicht probeerden te houden. Ook in de jongste voorstelling Tout va hyper bien, die zich afvraagt of het ons gepermitteerd is in de huidige internationale context, plezier te maken, en het goed te hebben, zien we ze halsbrekende toeren met hun tweetjes uithalen.  Daarbij hebben ze, net als de andere acts trouwens het publiek ook nodig. Het maakt dat deze voorstelling deze zomer in het park Groot Schijn veruit de meest immersieve, interactieve en ja ook uitgesproken queervriendelijkste circusvoorstelling is.

Circusvoorstelling, hedendaagse dansvoorstelling, rockconcert, opera, slapstick,   … Deserance bevat het allemaal. En dat wordt duidelijk gesmaakt door jong en oud want het Antwerpse publiek gaf het Italiaanse Circo Zoé een staande ovatie.

Na Pfffffff in 2011, Klaxon in 2013 en Dans ton coeur in 2018 was cie Akoreacro opnieuw te zien in Antwerpen. Deze keer met hun jongste voorstelling, een creatie die dit jaar ontstond: Ostinato. Het moet gezegd, het gezelschap is al enkele jaren een publiekslieveling bij ons, ook wij gaven verschillende producties van hen hoge scores, en dat is nu niet anders. De acts zijn dan ook ronduit adembenemend, de live muziek met o.a. hobo, sax, drums, bas, klokkenspel en buffetpiano is grandioos, het spel speels, grappig, ja zelfs zo nu en dan wat clownesk, en de storytelling ijzersterk en pertinent. Alexandre Markoff heeft als regisseur dus zeer goed werk afgeleverd.