>>

Recensie Rasa ★★1/2

desc

zondag 2 februari 2020 Stadsschouwburg AntwerpenBert Hertogs

Mocht Rasa van de Argentijnse choreograaf Daniel Proietto die zich inspireerde op Marius Petipa’s La Bayadère uit 1877 dezelfde intensiteit hebben in de eerste twee bedrijven als in het overweldigende derde (dat glijden en springen in het water zodat het opspat maar ook in de ballet-blanc scène waarin we de dansers simultaan of met een fractie van verschil in tijd zien variëren in de beweging tussen hen en de visuals van de schaduwen!), we zouden superlatieven tekort komen. Helaas flirt Rasa in het eerste bedrijf met Bollywoodkitsch, overacting (waarin nog maar eens bewezen wordt dat dansers niet de beste acteurs of actrices zijn omdat ze de neiging hebben te groot te projecteren) en is de moraal: om open te staan voor de uitgestotenen van de maatschappij (bedelaars) en de minderheden (homo’s, boeddhisten, enz.) zo vroeg al overduidelijk dat het verhaal al uitverteld lijkt nog voor het goed en wel begonnen is. Het geheel voelt als een erg kunstmatige optelsom van scènes aan en de spanningsboog van het geheel zit niet echt lekker. Ook het matineepubliek in Antwerpen weet er tijdens de laatste voorstelling geen blijf mee. Een staande ovatie combineren met een aarzelend en uiteindelijk eerder matig applaus: het toont aan hoe gespleten en toch ook wel wat contradictorisch het publiek reageerde.

Recensie: Rasa ★★1/2

Recensie Achterland ★★★1/2

desc

zaterdag 1 februari 2020 Kaaitheater BrusselBert Hertogs

In 1990 creëerde Anne Teresa De Keersmaeker Achterland. Een voorstelling die een scharnierpunt bleek in de geschiedenis van Rosas. Tot dan toe was het gezelschap en de voorstellingen uitsluitend – excusez le mot – bemand door vrouwen. Toen er drie mannen zich inschreven bij Rosas werd het een gemengd gezelschap. Achterland voelt dan ook aan als grenzen aftasten op zoek naar je identiteit. De impact die mannen op vrouwen hebben en andersom. En jawel, ook de kleine kantjes komen aan bod.

Recensie: Achterland ★★★1/2

Recensie Nesten ★★★★1/2

desc

zaterdag 28 december 2019 DE Studio AntwerpenBert Hertogs

Toen Anna Bentivegna, Zoë Demoustier en Ayrton Fraenk nog studeerden, ontstond aan de Mime Opleiding in Amsterdam hun eindwerk nesten. Die is nu uitgegroeid tot een volwaardige kinderproductie waar niets op af te dingen valt. Als een ode aan geborgenheid, een zoektocht naar een knus dak onder je hoofd, een warm nest, een thuis, voelt deze prachtige woordeloze emotionele voorstelling dan ook aan. Zien we ze in het begin nogal op zichzelf en solo hun plek proberen te vinden tussen een groot doek aan krantenpagina’s en enkele dozen, dan zien we ze op den duur de boog maken dat ze het sterkst zijn (en bij uitbreiding de beste overlevingskansen hebben) om samen de handen in elkaar te slaan.

Recensie: Nesten ★★★★1/2

Recensie Traces ★★★★

desc

vrijdag 13 december 2019 KVS BrusselBert Hertogs

Een makkelijk leesbare dansvoorstelling die aanspoort om vriendelijk om te gaan met de natuur dat is Traces van Wim Vandekeybus en Ultima Vez. Op de backdrop die van de hand is van Patrick Vantricht zien we een bos, geïnspireerd op de laatste Roemeense oerbossen, het decor is dan weer geschilderd over de diagonaal, van links vooraan het podium tot rechts achteraan en daar naar boven hellend: een weg met twee rijstroken met een onderbroken witte lijn in het midden. Verder staat er rechts vooraan iets wat op een afvalcontainer lijkt en zien we Trixie Whitley samen met muzikanten Marc Ribot, Shahzad Ismaily, Ben Perowski en Daniel Mintseris achter enkele autobanden staan. Een beregoede voorstelling dachten we halfweg als eindconclusie – niet verlegen om een cliché van jewelste meer of minder boven te halen – maar na anderhalf uur kijken we toch op de klok en blijkt het aanvankelijke tempo en de dynamiek toch wat uit Traces te geraken. Dat komt omdat het gezelschap de vloer die met wit krijt bezaaid lijkt met nat als een spons op een zwart schoolbord terug schoonveegt en daar in het midden opnieuw een baan met twee rijstroken tekent die van achter naar voor loopt.

Recensie: Traces ★★★★

Recensie Level Q ★★★★

desc

maandag 11 november 2019 CC DeurneBert Hertogs

Het spelplezier druipt er af bij Level Q van Lap vzw. In die zin dat de organisatie een heuse Lapdag organiseerde in het CC van Deurne. Met spelletjes, workshops, en de mogelijkheid om hun twee voorstellingen te zien: ‘Choco of kaas’ en hun recentste ‘Level Q’. En tussenin, op de middag was er tijd om te eten: boterhammen met choco of kaas, of wat had je gedacht.

Recensie: Level Q ★★★★

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter