Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com
>>

Recensie Triptych ★★★★1/2

desc

zaterdag 12 juni 2021 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Wat hebben we dat gemist, een staande ovatie live meemaken! Triptych van het immer boeiende 20 jaar jonge Peeping Tom, kreeg die eer – niet meer dan terecht overigens – in deSingel dat met deze productie de eerste voorstelling liet spelen na de tweede lockdown van de coronacrisis, maar vooral ook: na de verbouwingen van de Rode Zaal (die langer geduurd hebben dan verwacht, o.a. omdat er asbest ontdekt werd tijdens de renovatie). Triptych toont drie relatief korte werken: ‘The missing door’ (2013) van Gabriela Carrizo, ‘The lost room’ (2015) en ‘The hidden floor’ (2017) die Franck Chartier creëerde. Voor het eerst in ons land worden die als drieluik, Triptych, aan het Belgische publiek getoond. De volledig nieuwe cast toont dat het fascinerende universum dat Peeping Tom in die jaren ontwikkelde, tijdloos is en door de mix van theatraliteit, het filmische, dans, humor en zaken die verwijzen naar het circus (verdwijnen en verschijnen van mensen, een vrouwenhoofd onder de rechteroksel van een man, of wanneer plots alle deuren een van een kleerkast blijken, ook die van de badkamer, het balkonnetje of de deur naar de gang terwijl anderzijds ontzettend straffe bewegingen refereren naar acrobatie en contortionisme bv.) zowel een bijzonder duistere beklemmende sfeer weten oproepen terwijl er ook hilarisch grappige zaken te zien zijn.

Recensie: Triptych ★★★★1/2

Recensie Palmos ★★★★1/2

desc

zondag 21 maart 2021 Theater t EilandjeBert Hertogs

Een prachtige diepmenselijke voorstelling rond verlangen is Palmos van de Griekse choreograaf Andonis Foniadakis dat in theater ’t Eilandje in wereldpremière ging.  Foniadakis, dat het publiek van Ballet Vlaanderen nog kent van een van zijn bekendste werken Selon Désir dat 3 jaar geleden in Opera Antwerpen te zien was, deed beroep op de Amerikaanse singer-songwriter Active Child voor de muziek en liet twee nummers componeren speciaal voor deze productie. Ballet Vlaanderen toont als gezelschap haar internationale klasse in een stuk waar alle groepsleden perfect in hun rol zitten. Palmos is verrassend teder en intiem wanneer een man zich in foetushouding tussen de benen van een mannelijke collega neervlijt op de tonen van Spirit Buoy uit het album In Another Life. De vrouwen van hun kant mogen dan weer ontzettend energiek voor de dag komen met korte, snelle bewegingen, flitsen als het ware die kracht en dynamiek uitstralen maar ook levenslust, goesting. Foniadakis volgt dus niet de platgetreden stereotiepe genderrolpaden in het ballet waardoor het bijvoorbeeld zeer verrassend en verfrissend wordt om een principal als Nancy Osbaldeston te zien haar collega helpen draaien, een ondersteunende rol die doorgaans voor een man weggelegd is in het klassieke ballet.

Recensie: Palmos ★★★★1/2

Recensie Memento Mori ★★

desc

zondag 7 februari 2021 Opera AntwerpenBert Hertogs

Een futuristische spirituele trip die uiteindelijk een bevreemdend eindresultaat oplevert. Dat brengt Ballet Vlaanderen met Sidi Larbi Cherkaoui’s Memento Mori (gedenk dat je moet sterven) dat de Belgisch-Marokkaanse choreograaf in 2017 creëerde voor Les Ballets de Monte-Carlo. In 2018 ging een herwerking voor Ballet Vlaanderen in première en nu is er de streamingversie opgenomen in Opera Antwerpen die nog tot 15 februari beschikbaar blijft. Daaruit blijkt vooral dat de klinische belichting die uit het object komt dat Amine Amharech maakte, die refereert naar een ruimteschip, dan weer een bar, een futuristische luchter of een ring, de erg eenvoudige melancholische muziek van de Franse artiest Woodkid en de (intense) beleving door de dansers in de weg staat. Maar dat is niet alles, ook andere artistieke keuzes zijn op zijn zachtst gezegd vreemd, ja zelfs ongelukkig te noemen in deze productie.

Recensie: Memento Mori ★★

Recensie Hands do not touch your precious me ★★★

desc

zaterdag 16 januari 2021 KVS BrusselBert Hertogs

Hands do not touch your precious me komt uit een hymne van de Sumerische hogepriesteres Enheduanna aan de godin Inanna. Meer dan 4.000 jaar geleden werden deze verhalen voor het eerst in spijkerschrift in kleitabletten vereeuwigd. In een van die verhalen duikt Inanna (hier neergezet door Lieve Meeussen) de onderwereld in waar ze een wrede dood zal sterven om zo opnieuw geboren te kunnen worden, wat deze voorstelling doortrekt in het tonen van hoe beschaving en cultuur ontstaat. Zo zien we even de oerkreet doorgegeven worden, een klassieke opwarmer bij het theater en improvisatie en zijn we getuige van wat de eerste gebarentaal zou kunnen zijn geweest in combinatie met dans die als een primitieve communicatievorm voorgesteld getoond worden. Inanna’s verhaal wordt dus samengelegd met die van beschaving en cultuur, en die twee laatsten zien we dan ook teloor gaan in de voorstelling.

Recensie: Hands do not touch your precious me ★★★

Recensie Libertango ★★★★

desc

vrijdag 8 januari 2021 Opera AntwerpenBert Hertogs

Na de coronacrisis volgen de roaring twenties lazen we onlangs. Wel, bij Libertango, in een choreografie van de Britse principal Nancy Osbaldeston bij Ballet Vlaanderen, waren de roaring twenties al op het podium te zien tijdens dit gedanste concert. Osbaldeston eerde samen met zeven van haar collega’s tijdens een iets meer dan 50 minuten durende livestream op Youtube Astor Piazzolla die dit jaar precies een eeuw geleden geboren werd. Verwijzingen naar de stomme film, met groteske visuele humor zagen we, net als speelse en zelfs een tikkeltje ondeugende ook. De cocktail tussen licht en zwaarmoediger zat zeer goed zodat dat klein uurtje voorbij was voor je het besefte.

Recensie: Libertango ★★★★

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Podcast
  • Facebook
  • Twitter