<<    >>

Recensie De sunshine boys ★★★1/2

desc

zaterdag 25 juli 2020 Middelheimlaan 63 AntwerpenBert Hertogs

14 jaar geleden speelde Comp. Marius De Sunshine Boys van de Amerikaanse auteur Neil Simon al. Nu herneemt het gezelschap die met dezelfde cast. Kris Van Trier is Willy Clark, Herwig Ilegems Al Lewis. Samen vormden Clark en Lewis 48 jaar lang het komische duo De sunshine boys. Maar veel zonneschijn schiet er niet meer over nadat de jarenlange ergernissen zich opgestapeld hebben. Clark verwijt Lewis dat ie altijd zat te ‘stoempen’ met zijn vinger en zo in zijn huid porde waardoor ie lang een blauwe plek had en pijn, om maar te zwijgen van de vele zinnen van Lewis waar een ‘t’ in zat waardoor ie speekte. Seniel vindt ie hem ook, terwijl het net Clark is die namen niet kan onthouden.

Recensie: De sunshine boys ★★★1/2

Recensie Beanpole ★★★1/2

desc

vrijdag 24 juli 2020 Lumière AntwerpenBert Hertogs

Een mooi intimistisch portret van twee vrouwen die na de oorlog, in het Leningrad van 1945 hun leven terug op de rails willen krijgen. Daarvoor staat de jongste prent Beanpole (ofwel Bonenstaak in het Nederlands) van Russische regisseur Kantemir Balagov die zich baseerde op ‘The Unwomanly Face of War’ van Svetlana Alexievich. De filmtitel verwijst naar hoofdpersonage Iya Sergueeva (knap neergezet door Viktoria Miroshnichenko) die erg lang en smal is. Zij moet passen op 
Pashka (Timofey Glazkov) het zoontje van haar vriendin Masha (Vasilisa Perelygina) die ze leerde kennen aan het front. Masha moest er blijven, en werkte voor een leidinggevend officier als logistieke hulp. In ruil voor seks kreeg ze bescherming en eten. Iya mocht vroeger beschikken omdat ze lijdt aan catatonie, een ziekte waarbij haar spieren plots verstijven en ze krampachtig dezelfde beweging maakt.

Recensie: Beanpole ★★★1/2

Recensie The Outpost ★★★1/2

desc

vrijdag 24 juli 2020 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

The Outpost staat al een tijd helemaal bovenaan de VOD-charts in de VS. Bij ons is de prent van Rod Lurie al een tijd in de bioscoop te zien en misschien wel een van de beste actiefilms die er op dit moment te zien is. Dat komt omdat de regisseur resoluut kiest, net zoals in 1917, voor een immersive aanpak. Als kijker lijk je zo tussen de Amerikaanse soldaten te zitten in Afghanistan, op 14 mijl van de Pakistaanse grens. Soldaten die dagelijks onder vuur genomen worden door de taliban vanop de drie steile bergen in de basis Keating, bij Kamdesh. Als ratten in een val lijken ze dan ook gevangen te zitten. Logisch dan ook dat ze overdag constante dreiging voelen. Later zal toegegeven worden dat de legerleiding fouten gemaakt heeft en werden basissen zoals deze die onverdedigbaar bleken gesloten.

Recensie: The Outpost ★★★1/2

Recensie Follow me ★★

desc

woensdag 22 juli 2020 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Een valse trage. Dat is de thriller/horrorfilm Follow me van Will Wernick geworden. De prent komt ontzettend traag op gang, na een veel te lange inleiding van een half uur (terwijl de film zelf in totaal maar 88 minuten duurt) waarbij de regisseur er niet in slaagt om zijn personages deftig voor te stellen opdat je hun lot min of meer zou aantrekken tijdens de rest van de prent. Integendeel, hun gedrag, ze zijn vooral bezig met hun ego en hun aantal volgers van hun vlogs waar ze blijkbaar van kunnen leven, werkt zodanig op de zenuwen dat je je helemaal niets aantrekt of en in welke staat ze uit die levensechte exclusieve escape room in Rusland zullen geraken.

Recensie: Follow me ★★

Recensie Kapitein Winokio ★★★★

desc

zondag 19 juli 2020 Ghelamco Arena GentBert Hertogs

Wie onder andere te weten wil komen hoe de tarantella en de tango klinkt, kan daarvoor terecht bij Kapitein Winokio en zijn Zomer en Zee tournee. In kleine bezetting, samen met Mevrouw de Poes en muziekmatroos Ivanov op accordeon, bracht ie vooral liedjes uit z’n jongste plaat ‘Aan zee’ aangevuld met enkele klassiekers. De Kapitein trok voluit de kaart van de interactie (zoals bv. mee krijsen als een meeuw in ‘Meeuwenlied’, lalala meezingen in ‘Broodnodig’ of luchtblokfluit spelen in  een andere lied) met het publiek dat gewillig meedeed. Kortom: een heerlijk middagje zingen en dansen op een zeer creatieve manier werd het in de Ghelamco arena.

Recensie: Kapitein Winokio ★★★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Podcast
  • Facebook
  • Twitter