× UPDATE | Concertnews.be brengt minstens tot en met 19 april 2020 geen nieuwe recensies zo lang de clubs, concertzalen, schouwburgen, theaterzalen en bioscopen gesloten zijn als voorzorgsmaatregel om de verdere verspreiding van het coronavirus COVID-19 tegen te gaan. Wél brengen we onder het tabblad 'News' (opgelet: dus niet via de navigatie) updates over nieuwe en verplaatste evenementen, ook voor seizoen 20/21.
We danken u voor uw begrip. Take care.
Meer info over het coronavirus COVID-19 vindt u op de website van de FOD Volksgezondheid.

<<    >>

Recensie Onward ★★★1/2

desc

zaterdag 7 maart 2020 Cinema Cartoon sBert Hertogs

De nieuwste van Pixar: Onward brengt een moderne ridderfilm (waar helaas geen jonkvrouw in te bespeuren valt) in een fantasy-jasje. Een film die leest als een coming of age-verhaal waarbij op je eigen benen leren staan en aan zelfvertrouwen winnen centraal staan. Verder is de animatieprent behoorlijk nostalgisch over de tijd dat er nog magie en avontuur was in het dagelijkse leven. Zaken die we ingeruild hebben of verloren door technologische, wetenschappelijke vooruitgang. Het is zelfs zo ver gekomen dat een centaur (een mythisch wezen dat half paard half mens is), die vroeger makkelijk topsnelheden tot 110 kilometer per uur kon halen, zoals de politieagent Colt Bronco gewoon de wagen neemt in plaats van de poten. Of hoe we gewend zijn geworden aan luxe en toch ook wel wat afgestompt het ons toch o zo makkelijk maken, deels uit luiheid.

Recensie: Onward ★★★1/2

Recensie June Foster ★★★1/2

desc

vrijdag 6 maart 2020 Theatrium MechelenBert Hertogs

Een Ketnetmusical maar dan met meer inhoud brengt The Singing Factory met June Foster in het Theatrium in Mechelen. Een musical die gaat over pleegzorg en jezelf als je anders bent, leren aanvaarden. Een coming out meets coming of age meets foster care-voorstelling dus. En hoewel het vooral in het eerste deel eerder lijkt te gaan over de geaardheid waar de veertienjarige Noah (Zion Luts) mee worstelt – hij valt op Jacob (Kobe Debie) maar is ingepeperd dat het not done is om op jongens verliefd te worden -, komt die verhaallijn in het tweede bedrijf mooi samen te vallen met de context waarin de musical zich afspeelt: pleegzorg.

Recensie: June Foster ★★★1/2

Recensie Salome ★★★★★

desc

donderdag 5 maart 2020 UGC AntwerpenBert Hertogs

Een verrukkelijke stemmenregie, regie (Ivo Van Hove), choreografie (Wim Vandekeybus), decor en licht (Jan Versweyveld), video (Tal Yarden), kostuums (An D‘Huys) en piekfijne lezing van Richard Strauss’ 115 jaar oude partituur door het Koninklijk Concertgebouworkest onder de muzikale leiding van Daniele Gatti leverde het productieteam met Salome twee jaar geleden af in de Nationale Opera. Operaliefhebbers konden in ons land terecht in een UGC bioscoop in Antwerpen, Brussel, Turnhout en Mechelen om deze bejubelde productie te zien op het grote scherm. Van Hove ontdoet de opera, die zich baseerde op het gelijknamige toneelstuk van Oscar Wilde, van alle overdaad. Geen orgieën bij hem die expliciet te zien zijn. Wel focust hij in de voorstelling op de driehoek: Herodes (Lance Ryan), Salomé (Malin Byström) en Jochanaan/Johannes de Doper (Evgeny Nikitin) en de kern van het werk dat hij uitpuurt.

Recensie: Salome ★★★★★

Recensie Trilogia Mozart Da Ponte ★★★★

desc

dinsdag 3 maart 2020 De Munt BrusselBert Hertogs

De Trilogia Mozart Da Ponte die de Munt voorstelt, is wellicht een van de meest ambitieuze producties die het Brusselse operahuis de voorbije jaren voor haar rekening nam. Na een fel gesmaakt Mitridate in het Muntpaleis waarbij regisseurs Jean-Philippe Clarac en Olivier Deloeuil van Le Lab die Mozartopera naar het heden vertaalden en lieten plaatsvinden op een Europese top, doen ze nu met de drie erg vaak opgevoerde – wat ons betreft soms te vaak opgevoerde – trilogie Don Giovanni, Cosi fan tutte en Le nozze di Figaro dat nog eens dunnetjes over. We zijn opnieuw in Brussel aanbeland, in 2020 deze keer en de trilogie brengen ze als een Netflixserie waarbij ze kozen om de drie opera’s samen te laten vallen in hetzelfde tijdsbestek van 24 uur en die te laten afspelen in een en hetzelfde appartementsgebouw met verschillende gemeenschappelijke en privéruimtes. Daarnaast verbinden ze de personages met elkaar via bestaande en verzonnen verwantschappen. Cherubino wordt zo de zoon van Don Giovanni en Donna Elvira. Don Giovanni is de broer van de hertog Almaviva, de hertogin dan weer de zus van Don Ottavio en Don Alfonso is de broer van de Commendatore.

Recensie: Trilogia Mozart Da Ponte ★★★★

Recensie Sneeuwwitje ★★★1/2

desc

zondag 1 maart 2020 Theater Elckerlyc AntwerpenSascha Siereveld

‘Sneeuwwitje’, de nieuwste sprookjesmusical van Deep Bridge, is ongetwijfeld de enige musical ter wereld waarin drie minuten lang een muzikale ode wordt gebracht aan sla met spekjes, geitenkaas en frambozenvinaigrette. Het geheel is afgewerkt met een choreografie van de hand van Thalisa Mintiens waarin de bosdieren rond Sneeuwwitje en Jos de Prins dansen. En het ergste van al is: we kunnen het nog smaken ook. Je weet op zo’n moment dat je in een voorstelling zit die geschreven is door Stany Crets. Stany heeft het klassieke sprookje niet alleen van onder het stof gehaald, hij heeft het een dusdanige make-over gegeven dat zelfs Gordon er jaloers op zou zijn. Maureen Vanherberghen is geen poppemie-prinses, maar een moderne, vlotte tiener in een jeans-salopette die verliefd wordt op de slagerszoon, Jos de Prins. De zeven dwergen zijn nog maar met twee, maar baten ondertussen wel een eigen herberg uit. En als het moet, staat Laurenz Hoorelbeke als Floris de knecht altijd paraat om Sneeuwwittteke op orders van boze stiefmoeder Jasmine Jaspers van de zweep te geven. U merkt het al: er is serieus gesleuteld aan het verhaal. Het sprookje kan omwille van de veranderingen een breder publiek bespelen: voor de allerkleinsten is er de spanning van het verhaaltje en het feit dat ze mee mogen dansen, voor de al wat oudere kinderen is er de herkenbaarheid van de stuntelige kalverliefde en de onzekerheid over de eerste kus en voor de papa’s en mama’s die mee gaan kijken, heeft Stany Crets een aparte laag humor in de voorstelling geschreven.

Recensie: Sneeuwwitje ★★★1/2

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter