Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com

<<    >>

Recensie Black Box Revelation ★★★

desc

zaterdag 31 juli 2021 Leuven AirBert Hertogs

Ons eerste optreden van Black Box Revelation in openlucht dat we ons herinneren was aan de abdij van Hemiksem op het ongeëvenaarde Casa Blanca-festival 12 jaren geleden. Toen bestond de band live uit twee leden: Jan Paternoster aan de gitaar en Dries Van Dijck op drums. Het duo is nu met Jasper Morel op synths, electro, extra gitaar en beatring op het podium een trio sinds het ontstaan van hun vijfde plaat ‘Tattooed smiles’. En de bezielers van de band zijn geen jonkies meer. Ondertussen is Paternoster meneer De Roo en papa geworden.  Of dat er mee te maken heeft (het vaderschap maakt een man al snel minder scherp, schurend en snerpend) of onze met de jaren vervormde herinnering aan dat concert in Hemiksem, laten we in het midden. Feit is dat Black Box Revelation behoorlijk laid back overkwam in Leuven, zeker tijdens de eerste 40 minuten van het optreden. We misten daar punch, peper in hun gat, dat we wél in het tweede deel gelukkig te horen kregen. Ook qua attitude bleef het allemaal braafjes. Twaalf jaar geleden zagen we Jan nog op het drumstel gaan staan naar het einde toe. Nu zag je een band dat dat soort zotternijen en live waaghalzerij kennelijk ontgroeid is. Jammer. Kortom deze band kan wel wat extra vuur en attitude gebruiken. De remedie? Zich laten ‘ontvaderen’, terug in het repetitiekot, of vier maal daags tijdens de maaltijd en voor het slapen een sjot onder hun kont en wat (bijkomend) peper in hun gat.

Recensie: Black Box Revelation ★★★

Recensie Kapitein Winokio 👍👍👍👍

desc

zaterdag 31 juli 2021 Leuven AirBert Hertogs

‘Werchter Parklife is niet geschikt voor kinderen’ klonk het uit de mond van Nele Bigaré, het hoofd marketing en communicatie van Live Nation België naar aanleiding van een klacht van een mama die het schandalig vond dat ze de volle pot moest betalen voor een ticket om haar zes maanden oude baby mee te mogen nemen naar het concert van De Mens en Ruben Block eerder deze maand. Om die verklaring moesten wij eens hartelijk lachen. Temeer omdat haar eigen medewerkster Lotte D. in april vorig jaar haar Facebookomslagfoto veranderd had. Daarin zien we hoe Lottes peuter in de backstage van Rock Werchter haar hand tegen een spandoek van het festival houdt. Die foto is door verschillende collega’s van Live Nation Belgium overigens – terecht – geliket omdat die schattig is. In het commentaar lezen we ‘Toch iemand die Rock Werchter recht houd (sic.)’. Het is alweer pijnlijk vaststellen hoe tactloos en toch ook wel een beetje wereldvreemd die reactie van Bigaré is waar we dan ook eens hartelijk om hebben moeten lachen. Uiteraard is die kritiek van die muziekfan terecht en haar analyse correct dat Live Nation winst maken voorop stelt. Het is maar een kleine moeite om er een mouw aan te passen en die baby een kortingtarief te gunnen. Maar neen, customer centricity daar heeft deze marketing en communicatieverantwoordelijke kennelijk nog nooit van gehoord. En als ze dat wél deed, dan passen ze die alvast de afgelopen decennia niet of nauwelijks toe bij Live Nation Belgium. Triest, zeer triest is dat. Al een geluk dat Leuven Air wél geschikt is voor kinderen. Sterker nog, speciaal voor die kampioenen, mama’s, papa’s, plusmama’s en -papa’s, oma’s en opa’s, nonkel en tantes boekte het niemand minder dan kapitein Winokio.

Recensie: Kapitein Winokio 👍👍👍👍

Recensie Kool & The Gang ★★★★

desc

vrijdag 30 juli 2021 Leuven AirBert Hertogs

Oh what a night! En neen het was niet enkel ladies night op Leuven Air. Het Bevrijdingsfeestje van Tom Van Damme, de zoon van epidemioloog mag dan wel geannuleerd zijn deze zomer, Leuven kende zijn (eerste) bevrijdingsfeestje en hield dat tijdens het optreden van Kool & The Gang. De band hield zoals steeds de grootste hit voor het laatst, hier als enige bis. ‘Celebration’ werd dan ook een waar feestje. De toeschouwers die met velen waren sloegen aan het jiven aan hun tafeltjes of gooiden hun armen in de lucht dat het een lieve lust was. Kool & The Gang stond erg relaxed te musiceren al van de eerste noten en die ongedwongen sfeer straalde moeiteloos af op het publiek dat de werkweek van zich los danste.

Recensie: Kool & The Gang ★★★★

Recensie Familie ★★★1/2

desc

donderdag 29 juli 2021 NTGent SchouwburgBert Hertogs

Nu de hetze rond de voorstelling Familie die in het seizoen 2019-2020 in première ging gaan liggen is, leek ons de tijd rijp om met een nuchtere blik naar deze productie te gaan kijken die over een viervoudige zelfmoord gaat. In 2007 stapte een gans gezin in Calais uit het leven. ‘We hebben het verkloot, sorry’ stond op het afscheidsbriefje. Familie dat de Zwitser Milo Rau regisseerde gebruikt dat voorval als basis om er in onze ogen een requiem voor het Vlaamse (bourgeouis) gezin van te maken. Het gezin, dat de hoeksteen vormt van de samenleving, dat ongenadig verbrokkelt, en vervalt in naast elkaar leven, in doorgedreven individualisme, hebzucht, en egoïsme. Tekenend zijn de vele (ongemakkelijke) stiltes tijdens de laatste maaltijd, alweer het zo vaak herhaalde verhaal bovenhalen, het spreken over banaliteiten, oppervlakkig doen naar de buitenwereld, zijn ware gevoelens niet tonen (zelfs niet naar andere familieleden toe) om de schijn hoog te houden en het imago van het perfecte gezin in stand te houden. Het gezin, dat in routine vervallen is, in se uitgepraat is waar de kinderen eerder als visitekaartje gebruikt worden naar de buitenwereld. Kinderen die al van jongsaf (goed) moeten presteren en uitblinken. Falen is geen optie. Dat zo veel jongeren kampen met psychologische issues (vanaf september komt de mutualiteit tussen voor sessies met een psycholoog zodat je slechts 11 euro remgeld moet betalen) toont eigenlijk aan hoe goed fout het gaat met het gezin en onze maatschappij in het algemeen.

Recensie: Familie ★★★1/2

Recensie First Cow ★★

desc

woensdag 28 juli 2021 Cinema Cartoon sBert Hertogs

In Florida en New York won First Cow, de dramafilm die Kelly Reichardt regisseerde, een prijs voor beste film. Vreemd is dat want de prent naar Jonathan Raymonds boek The Half Life kent wel een ontzettend lange expositie (van een uur). Pas dan wordt het narratief dat westerningrediënten bezit drie kwartier uitermate boeiend om naar het einde toe ons weer wat te beginnen vervelen door het trage verteltempo.

Recensie: First Cow ★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Podcast
  • Facebook
  • Twitter