Bij Opus Apparatus van Boris Van Severen en Jonas Vermeulen zien we naast de twee die het concept bedachten ook Ephraïm Cielen, Sarah Yu Zeebroek en Caro Abutoh op de bühne staan. Maar het zesde personage dat slechts gemaakt werd om te projecteren, maar in deze voorstelling ruim de tijd krijgt om te reflecteren, is een overhead-projector. Ja, zo’n ding dat transparanten op een projectiescherm toonde. Met Opus Apparatus staan de makers stil rond die ene zin die zich herhaalt in deze productie: “We imagine. We create. Then it all desintegrates.”

160 jaar geleden is het dit jaar dat het boek Alice in wonderland van Charles Lutwidge Dodgson verscheen. Volgend jaar viert de allereerste musical die rond het verhaal opgevoerd werd in het Prince of Wales Theatre in Londen haar 140ste verjaardag. Daarnaast is het trouwens al weer 10 jaar geleden dat het progressieve muzikale wonder.land van the National Theatre in première ging waarvoor niemand minder dan Damon Albarn de muziek voor zijn rekening nam. Hoog tijd voor een eigentijdse en nieuwe versie vond Deep Bridge het. Creatief producer Koen Hendrickx zette Jervin Weckx aan de slag om een script uit te werken en de regie voor zijn rekening te nemen, Laurent Flament tekent voor de choreografie, de muziek is van de hand van Jérémie – “Bobbebobbejaanland!” - Vrielynck en Jens Broes terwijl de kostuums ontworpen werden door Elvira Van Bavinckhove, het decor door Ezra Van Damme en het licht door Jason Taylor. Het eindresultaat dat ze met de cast afleveren is om je hoed voor af te doen: Chapeau!

Dertig jaar geleden, jawel, u leest het juist: dertig jaar geleden maakte Vlaanderen kennis met het fenomeen Guus Meeuwis toen zijn debuutsingle ‘Het is een nacht… (Levensecht)’ de hitparades veroverde. Ondertussen heeft deze sympathieke Brabander al een hele schare hits bij elkaar gezongen waaronder het onvergetelijke ‘Per spoor’ en de carnavalskraker ‘’t Dondert en ’t bliksemt’. Wat echter nog op het lijstje met verwezenlijkingen ontbrak, was het spelen van een concert in de AFAS Dome in Antwerpen … tot nu. Met heel veel passie ging hij helemaal nana om aan zijn Vlaamse fans “Ik hou van u” te zeggen. Alle registers werden open getrokken om er één groot feest van te maken. Guus Meeuwis liet zich begeleiden door een grote liveband, hield een strak tempo aan, speelde de ene hit na de andere, liet de confetti knallen, bracht knappe achtergrondprojecties en een geweldige lichtshow mee én liet K3 openen als voorprogramma. We voelden ons helemaal oya lélé.

Een modern warm en tevens humoristisch kerstverhaal met het hart op de juiste plaats, rijkelijk badend in de Londen-spirit. Dat levert de uitstekende mini-serie Man vs Baby af op Netflix.

Tempest, Engels voor storm. Natuurverschijnsel dat angst inboezemt aan de ene kant omwille van haar destructieve karakter maar ook verandering aankondigt aan de andere kant. Net die zaken vond Lisbeth Gruwez boeiend om er haar jongste danssolo aan op te hangen. Verschillende keren bouwt ze haar dans die geïnspireerd is op martial arts vanuit traag bewegen op tot een kolkende en pulserende dans waar de arm-en handbewegingen centraal staan. Al moet gezegd dat de boodschap die ze het publiek wil meegeven niet meteen duidelijk is, voor zover kunst een boodschap moet hebben natuurlijk. Het blijft allemaal wat abstract hoe ze rauwe energie of woede visueel probeert om te zetten in kracht.